Ioannes Mandeuil, vir equestris ordinis, ex fano Albini oriundus, ita a teneris vt aiunt, vnguiculis literarum studijs assueuerat, vt in illis bonam foelicitatis suae partem poneret. Nam generis sui stemmata illustria, nulli vsui futura ducebat, nisi illa clariora doctis artibus redderet. Quare cum animum Euangelica lectione rite instituisset, transtulit sua studia ad rem Medicam, artem imprimis liberali ingenio dignam. Sed inter alia, ingens quaedam cupido videndi Africam, et Asiam, vastioris orbis partes, eius animum inuaserat. Comparato igitur amplo viatico, peregre profectus est, anno a Christo nato, 1332. et domum tanquam alter Vlysses, post 34. annos rediens, a paucissimis quidem cognitus fuit. Interim Scythiam, Armeniam, Maiorem et Minorem, Aegyptum, vtramque Lybiam, Arabiam, Syriam, Mediam, Mesopotamiam, Persiam, Chaldaeam, Graeciam, Illyrium, Tartariam, et alia spaciosi orbis regna, laborioso itinere visitauit. Denique linguarum cognitione praeditus, ne tot ac tantarum rerum varietates, et miracula quae oculatus testis viderat, memoriaeque mandauerat, obliuione premerentur, in tribus linguis, Anglica, Gallica, et Latina, graphice scripsit Itinerarium 33. annorum. Reuersus in Angliam, ac visis sui seculi malis, vir pius dicebat, nostris temporibus iam verius quam olim dici potest, virtus cessat, Ecclesia calcatur, Clerus errat, daemon regnat, simonia dominatur, etc. Leodij tandem obijt, anno Domini 1372. die 17. Nouembris, apud Guilielmitas sepultus. The same in English.