African Americans -- Fiction; Devil -- Fiction; Short stories, American
“Hit were er mighty dark night de fust time dat Dave watch by hese’f,
an’ dough hit hain’t gwine rain, de heat light’nin’ streck er match
now an’ den, an’ hit mek hit ’pear lonesomer ter Dave; but dar hain’t
nuffin kin pester him, ’case he’s unner conviction, an’ he hain’t gwine
be erfeared if he see de sign, ’case, ’cordin’ ter Brer Jonas, hit
gwine ter be de sign er de promise, an’ if he des kin see hit, he sho’
gwine know he got ’ligion at las’.
“So Dave he sot on de steps an’ wait. Hit were er mighty solumn,
furgitable place whar de spring-house were, an’ bimeby de whup’-wills
’gin ter call ’way ober yander, an’ Dave he ’low ter hisse’f dey allus
do dat way ter mek lonesome folks feel mo’ lonesomer; den er frog in de
spring branch right ’longsider Dave opin he mouf an’ say sumpen mighty
short an’ den shet up, but hit mek dat Dave jump putty nigh outen he
skin.
“Dave sot an’ steddy an’ steddy ’bout he sins twel he see sumpen ’way
off yander lack er star, but Dave he hain’t skeered ertall, ’case he
been waitin’ all erlong fur de sign. Den he sees supen er-shinin’ lack
two stars, an’ den sumpen white riz up berhin’ ’em, an’ Dave he fall
ter stribin’ lack Brer Jonas tell him ’bout, an’ de two sumpens kim er
nigher.
“Dave he keep on stribin’, but he stribe wid one eye opin now, an’
de two sumpens an’ de white thing kim er nigh an’ er nigher. Den he
fall to stribin’ wid bofe eyes opin now, an’ opin wide, when one er de
ghostes fotch er groan, an’ de white fire kim outen he nose an’ mouf.
“Now Brer Jonas he say fur Dave ter ’spute wid de sign when he see
hit, dat he mout know hit were de true sign, but when Dave see dat
fire—de berry fire er de debil, he say after’ards, des er burnin’ on de
inside—he ain’ wait fur ter ’spute, but des tek ’em es dey looks, an’
light out fum dar an’ mek tracks. Dat fool nigger he shake lack he got
de agur de res’ er dat night, an’ when mornin’ kim he done got ’ligion
good an’ fas’—plum skeered inter hit—an’ Brer Jonas he ’low, sorter
private lack ’mongst de bredrin’, but mighty solumn, dough, dat hit
hain’t de fust time dat he see ’ligion kim outen er green watermillion.
Fur hit git out somers, ’case Marthy she say dat Ole Marse hab Johnny
an’ Jeems sont up ter his office one day, when she were dustin’ ’roun’,
an’ she ’low she hear Ole Marse say he hain’t gwine hab no sech
carryin’s on on his place, er-skeerin’ de niggers inter fits, an’ she
’low hones’ dat he whup ’em bofe, an’ I reckon he did hit, ’case Ole
Marse wa’n’t no han’ ter tek any foolishness.
“But dey ain’ git Dave back ter watch at de spring-house no mo’, an’ de
cream goes off de pans worser ’n ebber.
“Well, dat triflin’ ’Lish he been er-lis’enin’ ’roun’, an’ he wanter
pleasure Ole Miss, ’case he know she tell Ole Marse ’bout hit, an’
he ups an’ ’low dat he gwine watch at de spring-house, an’ cotch de
t’ief, an’ he struts ’roun’ mighty mannish ’bout hit.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account