MA PA RA TI MA SA A MA BU BU HA KA YA MA O LI. A NA NGA MA TA NA TO WO. BA NA MA. TA PA LA SA MA. O O NA BU BU HA RI MA U LI. A PA PA SO NA MO LI. A KA LO LO WA SA KA TA A NI YA. NA HO KO MA SI LA DA WA. NA A TI PA NGI NO O SE SO KI TO. KU MA BU HA NA MA O LI. A KA TA A NA MA NGA TA WO. MA MA TA PA KA YA MO LI. DI LE. ANO I GA GA TI NA DI YO SA MA NGA BA NA NA TA WO. A KA LU WA HA TI A A SA LA NGI. DO O MA KI KI TA NI LA A DI YO. A MA TO TO WA. A MA LI LI GA YA. A LU LU WA HA TI. MA PA RA TI MA SA A. A NO I PA RU RU SA NA DI YO A MA NGA TA WO TA PA LA SA. I HO HO LO NI YA. SA I PE NO. DO O MA HI HI RA SI YA. A MA KA KA SA KI. MA PA RA TI MA SA A. A NO KA YA A SA TA I LE SI YA. A LA HA NA TA WO KI NI TI YA NO. SU MA SA PA LA TA YA SA DI YO. PA TI NA PO PO NI LA SI SE SO KI TO. NA SA LA NGI. A DI TO SA LU PA. A KA HA LI LI NI YA. A SA TO PA PA. DI TO SA SA TA I LE SI YA. MA I KA WA WA LA NA KA SA LA NA. A NO KA YA A I KA WA WA LA NA KA SA LA NA. A PA BI YA SA DI PA KI NI TI YA NO. A A PA KO KO PI SA. A MA NGA KA NI TI YA NO. MA KA SA LA NA. KU MA SI SI MA SA KI. A MA LO O. NA DI MO LI MA KA SA LA SA DI YO MA PA RA TI MA SA A. DI TO SA SA TA I LE SI YA. MA KA SA MA HA. A MA NGA SA TO. O O. A NO KA YA A KA SA MA HA. NA MA NGA SA TO. A PA PA PA KI NA BA. NA MA NGA KI NI TI YA NO. BA NA NA TA WO. SA GA WA MA GA LI. SA PO NA SA SA KA RA ME TO. NA BI NU BU HA A O TI YA NA PA RE. SA PA MI MI SA. SI NO KA YA A NA RO O. A A TI PA NGI NO O SE SO KI TO. DI YO TO TO O. A TA WO TO TO O. PA RA DO O SA LA NGI. SA KA LI. SI NO KA YA A NA DO O. A DU GO TO TO O. NA A TI PA NGI NO O SE SO KI TO. KA PA RA NI U NA BO HO SA KU RU. NA NA MA TA SI YA. ANO KA YA. A GA GA I NA MA NGA KI NI TI YA NO. NA MA KA PA RO O SA LA NGI. A SU SU DI NI YA. A SA PO WO O TO NA DI YO. PA TI NA O TO NA SA TA I LE SI YA. I NA NA TI. Laus Deo NOTES [1] Tagalog characters are said to be similar to old Javanese, Ignacio Villamot, _La Antigua Escritura Filipina_, Manila, 1922, p. 30. They were replaced under the Spanish occupation by roman letters, and are not now used. The best definitive grammar is Frank R. Blake's _A Grammar of the Tagalog Language_, New Haven, 1925, where, p. 1, he defines the language as follows: "Tagalog is the principal language of Luzon, the largest island of the Philippine Archipelago. It is spoken in Manila and in the middle region of Luzon. Tagalog, like all the Philippine languages about which anything is known, belongs to the Malayo-Polynesian family of speech, which embraces the idioms spoken on the islands of Polynesia, Melanesia, and Malaysia, on the Malay peninsula, and on the island of Madagascar."