“Animus mihi fuit, citius adte scribendi, Vir egregie, otium non fuit, Nec hodie ita mihi vacat, ut menti meæ, tantisque tuis scriptis (quamvis expectatione paucioribus) satisfaciam. Nondum de loco decem Tribuum, ex tuis literis responsum accepi; quod in meis desideratum fuit; non astu, vel curiositate. Veritatem insequor, ne Impostores pro Ebræis nobis obstrudantur. Scripsit quidam nuperime, Innodos Novæ Angliæ decem Tribubus esse prognatos. Alii Tartyros esse contendunt. Alii alios. Discrucior animi, ne fallar, usque dum literas tuæ me fecerint certiorem. Delectari videris D. Nicolai Apologiâ. Spero (ne glorier) te plura (ne dicam majora) visurum, meo de Mille Annis prodeunte tractatu. Quod opus ita me tenet occupatum, ut meæ ad te ituræ morentur literæ. Martyres in tuis literis vox est; quæ, ni fallor, veteri Testamento haud innotuit. Verum sub Novo, viri celebres, Christum, ejusque Evangelium, ad mortem asserentes, primi illud nomen obtinuerunt. Facilè tamen concedo, quoslibet veritatis alicujus testes, Martyres Græce dictos fuisse. Sed (parcatur nostræ libertati Conscientiæ, quam lubentissimè tibi inter scribendum indulsero) nec pontificii jam post Concilium Tridentinum ullatenus habeantur propriè Christiani: nec Martyrium esse mihi videatur, pro hodiernâ Legis Mosaicæ observatione animam deponere. Quippe Lex illa quoad usum, ex plurimis veteris Testamenti suffragiis, ante hoc abolenda esset. Deut. 18, v. 18, 19. Psal. 50. v. 6–15, 23. Iesaiæ 66, v. 1–3. Vt olim multis jam annis transactis, Iudei ubi maxima indulgetur libertas non sacrificantes, vosmetipsos tamen vere Deum colere arbitramini, Libet tamen, non obstanti hâc dicendi libertate nos edoceri, dedocerique, quâ in re â veritate subsidimus, vel hallucinamur. Tractatum itaque quem nominas _De debito Christianorum erga Ebræos affectu_, mittas; ut quantum in me est, typis mandetur, & in publicum promoveamus. De tempore adventus Messiæ quod incertum pronuncias, idque incertum comprobares experientiâ; in promptu est responsio; Illud Danieli prius ignoranti, tandem revelatum est; idque ex libris illius, nobis. Et quamvis nonnulli (quos nominas) computando hallucinantes, in errorum gyris, & labyrintho sunt involuti; non tamen hâc ratione deponendæ sunt de eâ re (tanquam nullius usus) Prophetiæ. Quippe quod expectamus, Danielis more cap. 9. v. 2 & v. 21. ut jam Vesperi ætatem, quo propius accedunt liberationum periodi, eo clarius elucescant revelationes ad easdem spectantes. Ægyptii Ethnicorum barbariores (te teste Egregie Vir) nascendum Mosen præsentiscebant, nescientibus tunc Israelitis natum Liberatorem. Quidni etiam Christiani Scripturas amplexi, adventum vestræ Messiæ secundum præviderent? In cujus adventu, (pace eruditionis vestræ asserentis, quod stupens mirabar, _Vestram salutem in ejus Adventu non esse sitam_) fundatur nostra, præsertim vestra æterna salus. Si enim