A Finibus Imperij Indiæ recta linea in orientem nihil est habitatum vel habitabile, propter rupium, et montium altitudinem, et asperitatem, et propter aeris inter Alpes diuersitatem: nam in multis locis, licet quandoque aer sit serenus, nunc fit spissus nunc fumosus, vel venenosus, et frequenter die medio tenebrosus. Durantque aut potius aggrauescunt huiusmodi difficultates, vsque ad illum amænissimum Paradisi locum, quem protoplausti per inobedientiam sibi et posteris perdidisse noscuntur, quod spacium si metiri posset, est multarum vtique diætarum. Quia iam non vlterius processi, nec procedere quiui, pauca duntaxat de illo loco referam verisimilia, quæ didici per auditum. [Sidenote: Descriptio Paradisi.] Paradisus terrestris dicitur locus spaciosus ad amplitudinem quasi quinque Insularum nostrarum, Angliæ, Normanniæ, Hiberniæ, Scotiæ, et Noruegiæ, aut forsan satis plurium. Cuius situs est pertingens in altitudine ad aeris supremam superficiem, eò quod illic terra vel terræ orbis sit multum spissior quàm alibi per modum excentricum à vero centro mundi, nec valet hoc deinde ab aliquo experto refelli, scriptura veritatis clamante, quòd ibi sit fons irrigans vniuersam superficiem terrae: aquae enim est natura semper fluere ad Ima. Exeunt autem ab illo fonte versus nostri partes hemispherij, hoc est nobis de illo loco in occidentem quatuor flumina, Pyson, Gyon, Tygris, et Euphrates, ab ista dimidia parte terrae circa Æquatoris circulum terrae influentes, quapropter et merito credendum videtur, exire de eodem fonte et alia quatuor flumina irrigantia terram oppositam, quae est circa alteram dimidiam partem circuli Æquatoris, quamuis nos eorum fluminum loca, virtutes, et nomina ignoramus, quòd homines habitant ab alia parte Æquinoctij. [Sidenote: Gentes ad austrum Aequatoris.] Hoc tamen volo sciri pro vero et audiui, illic terræ faciem inhabitatam in maxima multitudine ciuitatum, vrbium, et regionum, quoniam et eorum institores Indiam frequentant, et nunciant sibi inuicem gentes et principes per literas, ac alijs modis destinare sunt visi. [Sidenote: Ganges fluuius.] Vnus nostrorum fluuiorum Pyson currit per Indiam, et per eius deserta quandoque sub terra, sed saepiùs supra, qui et Ganges illic appellatus est, ab illo vltimo Paganitatis rege, quem Dux Ogerus deuictum cùm baptizari renueret in ipso flumine proiectum submersit. Ad littus huius reperiuntur multi lapides praeciositatis immensæ et metalli grani carissimi, nec non et auri mineriæ, multumque descendit in eo natans lignum Aloes ex Paradiso, quod rebus miræ virtutis inserit Salomon in Canticis.