Extra de Sum. Trin. to prove the great benefit and efficacy of implicit faith, that it would prove an error to be no sin: "In tantum, inquit, valet fides implicita, ut dicunt aliqui, ut si aliquis eam habet, quod scilicet credit quicquid Ecclesia credit, si false opiniatur, ratione naturali motus, quia pater est vel prior filio, vel quod tres personæ sint tres res ab invicem distantes, non est hæreticus, nec peccat; dummodo hunc errorem non defendat, et hoc ipsum credit, quia credit ecclesiam sic credere, et suam opinionem fidei ecclesiæ supponit. Quia licet sic male opinetur, non tamen est illa fides sua, immo fides sua est fides Ecclesiæ." This implicit faith, being nothing but to believe that the church erreth not, is not an implicit faith in God, (to believe that all that God revealeth is true,) which all men have that believe in God, as rational an excuse for ignorance and error, as a belief in the church of Rome? This is too short and easy a faith to be effectual to the true ends of faith. Si igitur tantæ sit efficaciæ fides implicita, ut excuset ignoranter errantem circa illa quæ in Scriptura canonica sunt expressa, multo magis excusabit ignoranter opinantem aliquid quod nec in Scriptura canonica reperitur expressum. Ockam. ibid. [18] Pœnitenti optimus est portus, mutatio consilii. Cic. Phil. 12. [19] Bonum gratiæ unius hominis majus est quam bonum naturæ totius universi. Aquin. 12. q. 113. art. 9. [20] Quicquid Deo gratum dignumque offertur, de bono thesauro cordis defertur. Intra nos quippe est quod Deo offerimus, omne viz. acceptabile munus: Ibi timor Dei----ibi confessio, ibi largitas, ibi sobrietas, ibi paupertas spiritus, ibi compassio, &c. Potho Prumiens. de Domo Dei, 1. 2. De regno Dei quod intra nos est meditamur vanitates et insanias falsas, dum interioribus animæ virtutibus, in quibus regnum Dei consistit, privati, ad exteriora quædam studia ducimur, et circa corporales exercitationes quæ ad modicum utiles esse videntur, occupamur, fructus spiritus, qui sunt charitas, pax, gaudium, &c. intus minime possidemus, et exterius quarundum consuetudinum observantias sectamur; in exercitiis tantum corporalibus quæ sunt jejunia, vigiliæ, asperitas seu vilitas vestis, &c. regulam nobis vivendi quasi perfectam statuentes. Idem ibid. [21] Nulla religio vera est, nisi quæ virtute et justitia constat. Id. ibid.