But it is the most heinous cruelty, when, as in Daniel's case, there are laws of impiety or iniquity, made of purpose to entrap the innocent, by them that confess, We shall find no fault against this Daniel, except it be concerning the law of his God: and then men must be taken in these spiders' webs, and accused as schismatical, or what the contrivers please. And especially when it is real holiness which is hated, and order, unity, concord, peace, or obedience to our pastors, is made the pretence, for the malicious oppression of it. Gildas and Salvian have told church governors of this at large: and many of the persecuted protestants have more largely told the Roman clergy of it. It is a smart complaint of him that wrote the Epist. de malus Doctoribus, ascribed to Pope Sixtus III. _Hujus doctrinæ causa (pro sanctitate scilicet) paucos amicos conquirunt, et plures inimicos, necesse est enim eos qui peccatorum vitia condemnant, tantos habere contrarios, quantos exercere vitia delectat: inde est etiam quod iniquis et impiis factionibus opprimuntur: quod criminibus falsis appetuntur, quod hæresis etiam perfunduntur infamia: quod hic omnis inimicorum suorum sermo ab ipsorum sumit obtrectatione materiam. Sed quid mirum ut flagitiosis hæresis videatur doctrina justitiæ? Quibus tamen hæresis? Ipsorum secretum patet tantum inimicis, cum si fides dictis inesset, amici illud potius scire potuissent, &c._ The cause is, saith Prosper de vit. Contempl. lib. i. cap. 20. et ex eo Hilitgarius Camarac. lib. v. cap. 19. _Sed nos præsentibus delectati, dum in hac vita commoda nostra et honores inquirimus, non ut meliores sed ut ditiores, non ut sanctiores, sed ut honoratiores simus, cæteris festinamus. Nec gregem Domini qui nobis pascendus, tuendusque commissus est, sed nostras voluntates, dominationem, divitias, et cætera blandimenta carnaliter cogitamus. Pastores dici volumus, nec tamen esse contendimus. Officii non vitamus laborem, appetimus dignitatem; immundorum spirituum feras a grege dilacerando non pellimus; et quod eis remanserat, ipsi consumimus: quando peccantes divites vel potentes non solum non arguimus, sed etiam veneramur; ne nobis aut munera solita offensi non dirigant, aut obsequia desiderata subducant: ac sic muneribus eorum et obsequiis capti, immo per hæc illis addicti, loqui eis de peccato suo aut de futuro judicio formidamus; ad hoc tantum potentes effecti, ut nobis in subjectos dominationem tyrannicam vindicemus; non ut afflictos contra violentiam potentum qui in eos ferarum more sæviunt, defendamus. Inde est quod tam a potentibus hujus mundi, quam a nobis, quod pejus est, nonnulli graviter fatigati deperiunt, quos se de manu nostra Dominus requisiturum terribiliter comminatur_---- Sulp. Severus also toucheth the sore when he saith, Hist. lib. ii. _Certatim gloriosa in certamina ruebatur, multoque avidius tum martyria gloriosis mortibus quærebantur, quam nunc episcopatus pravis ambitionibus appetuntur._