A History of Magic and Experimental Science, Volume 2 (of 2): During the First Thirteen Centuries of Our EraThorndike, Lynn
History
A History of Magic and Experimental Science, Volume 2 (of 2): During the First Thirteen Centuries of Our Era
Thorndike, Lynn
Magic -- History; Science -- History
P. 4, line 6, “Saepenumero admirari soles, nepos, laboriosi itineris
mei causam et aliquando acrius sub nomine levitatis et inconstantiae
propositum accusare ...”; line 17, “Et ego, si tibi idem videtur,
causam erroris mei--ita enim vocare soles--paucis edisseram et
multiplicem labyrinthum ad unum honesti exitum vocabo ...”; line 22,
“Ego rem, quam per biennium celavi, ut tibi morem geram aperiam....”
P. 34, line 3, “Hactenus, carissime nepos, tibi causam itineris mei
per diversarum regionum doctores flexi satagens explicavi, ut et me
injustae accusationis tuae onere alleviarem et tibi eorundem studiorum
affectum applicarem....”
[109] P. 33, line 13, “... a Salerno veniens in Graecia maiore ...”;
also p. 32, line 27, “Quod enim Gallica studia nesciunt, transalpina
reserabunt; quod apud Latinos non addisces, Graecia facunda docebit.”
[110] P. 4, line 25, “Erat praeterito in anno vir quidam apud Turonium
... et te eius probitas non lateat, qui una ibi mecum adesses.”
[111] _Quest. nat._, cap. 51, “Cum semel in partibus Antiochenis pontem
civitatis Manistre transires, ipsam pontem simul etiam totam ipsam
regionem terre motu contremuisse.” It is true that this remark is
put into the nephew’s mouth, but it is probably meant to refer to an
incident of Adelard’s recent trip abroad and not to some previous one.
[112] _Quest. nat._, _proemium_, “Meministi, nepos, septennio iam
transacto, cum te in gallicis studiis pene puerum iuxta laudisdunum
una cum ceteris auditoribus meis dimiserim, id inter nos convenisse ut
arabum studia pro posse meo scrutarer, te vero gallicarum sententiarum
in constantiam non minus acquireres?
(Nepos) Memini eo quoque magis quod tu discedens philosophie attentum
futurum me fidei promissione astringeres.”
[113] _De eodem_, p. 4, line 10, “cum in pueritia adhuc detinearis.”
In this treatise, too, Adelard himself is regularly spoken of as
_iuvenis_, which is, however, an exceedingly vague word.
[114] “pene puerum.”
[115] Latin MS 2389, a twelfth century parchment, of the Bibliothèque
Nationale, Paris. The _Questiones naturales_ end at fol. 82v, whence
the _De eodem et diverso_ continues to fol. 91v. The manuscript is
described by Willner at p. 37 of his edition of the _De eodem et
diverso_.
[116] P. 3, line 25ff. “Hanc autem epistolam ‘De eodem et diverso’
intitulavi, quoniam videlicet maximam orationis partem duabus personis,
philosophiae scilicet atque philocosmiae attribui, una quarum eadem,
alter vero diversa a principe philosophorum appellatur.” Adelard
fails to explain why the title is not _De eadem et diversa_, as his
explanation might seem to require.
[117] _Quest. nat._, cap. 49; _De eodem et diverso_, p. 33.
[118] In both treatises Adelard regards the stars as divine animals, as
we have seen, and refers to the same partition of the head among the
mental faculties in both (_Quest. nat._, cap. 18; _De eodem_, p. 32)
but there is nothing to indicate which passage is prior.
CHAPTER XXXVII
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account