A New System; or, an Analysis of Antient Mythology. Volume 2 (of 6)Bryant, Jacob
History
A New System; or, an Analysis of Antient Mythology. Volume 2 (of 6)
Bryant, Jacob
History, Ancient; Mythology
[856] Διονυσου απογονους Οξυδρακας. Strabo. l. 15. p. 1008. The Tyrians
laid the same claim to him. Τον Διονυσον Τυριοι νομιζουσιν ἑαυτων ειναι.
Achill. Tatius. l. 2. p. 67. So did likewise the Cretans, and the people of
Naxos. Some of the Libyans maintained, that he was educated in the grotto
of the Nymphs upon the river Triton. Diodor. Sic. l. 3. p. 202. 203.
Concerning Dionusus the benefactor, see Arrian. Hist. Ind. p. 321.
Of his coming to India from the west. Philostratus. l. 2. p. 64. Επηλυτον
αυτον Ασσυριον.
[857] Of his travels, see Strabo. l. 15. p. 1008.
[858] Τον δ' ουν Διονυσον, επελθοντα μετα στρατοπεδου πασαν την οικουμενην,
διδαξαι την φυτειαν του αμπελου. Diodor. Sic. l. 3. p. 197.
Και προ Αλεξανδρου, Διονυσου περι πολλος λογος κατεχει, ὡς και τουτου
στρατευσαντος ες Ινδους. Arrian. Hist. Indic. p. 318.
[859] Diodorus. l. 3. p. 204.
[860] Ινδους και Τυῤῥηνους λεγουσιν, ὡς κατεστρεψατο (Διονυσος). Aristid.
Orat. in Dionus. p. 54.
[861] Cic. de Nat. Deor. l. 3. c. 23. Of the various places of his birth,
see Diodorus Sic. l. 3. p. 200.
[862] Linus, Orpheus, Panopides, Thymætes, and Dionysius Milesius, Diodorus
Sic. l. 3. p. 201.
[863] It was a common subject for Elegy. Plutarch. Isis et Osir.
Ποιησομεθα δε την αρχην απο Διονυσου, διο και παλαιον ειναι σφοδρα τουτον,
και μεγισταις ευεργεσιαις κατατεθεισθαι τῳ γενει των ανθρωπων. Diodorus
Sicul. l. 4. p. 210.
Λινον φασι τοις Πελασγικοις γραμμασι συνταξαμενον τας του πρωτου Διονυσου
πραξεις. Diodorus Sic. l. 3. p. 201.
[864] L. 4. p. 210.
Τον Οσιριν Διονυσον ειναι λεγουσιν. Herodot. l. 2. c. 42. c. 145.
[865] The Indians gave the same account of Dionusus, as the Egyptians did
of Osiris. Πολιας τε οικησαι (Διονυσον) και νομους θεσθαι τῃσι πολεσιν,
οινου τε δοτηρα Ινδοις γενεσθαι·--και σπειρειν διδαξαι την γην, διδοντα
αυτον σπερματα·--βοας τε ὑπ' αροτρῳ ζευξαι Διονυσον πρωτον·--και θεους
σεβειν ὁτι εδιδαξε Διονυσος--κτλ. Arrian. Hist. Indic. p. 321.
[866] Pausan. l. 3. p. 272. As his rites came originally from Chaldea, and
the land of Ur, he is in consequence of it often styled Πυριγενης, αμδ
Πυρισπορος· Strabo. l. 13. p. 932. Ελθε, μακαρ Διονυσε, ΠYΡΙΣΠΟΡΕ,
ταυρομετωπε. Orphic. Hymn. 44. v. 1.
[867] There was a cavern, where they supposed him to be buried, at Delphi,
παρα χρυσεῳ Απολλωνι. Cyril contra Jul. p. 342.
[868] Κρονος περιεων την οικουμενην. Sanchoniath. apud Euseb. Præp. Evang.
l. 1. c. 10. p. 38.
[869] Τον μεν ουν Κρονον οντα πρεσβυτατον βασιλεα γενεσθαι· και τους καθ'
ἑαυτον ανθρωπους εξ αγριου διαιτης εις βιον ἡμερον μεταστησαι, και δια
τουτο αποδοχης μεγαλης τυχοντα πολλους επελθειν της οικουμενης τοπους·
εισηγησασθαι δε πασι την τε δικαιοσυνην και την ἁπλοτητα της ψυχης.
Diodorus Sicul. l. 5. p. 334.
[870] Ουρανον--τους ανθρωπους σποραδην οικουντας συναγαγειν εις πολεως
περιβολον, και της μεν ανομιας και θηριωδους βιου παυσαι--κατακτησασθαι δε
αυτον της οικουμενης την πλειστην. Ibid. l. 3. p. 1*9.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account