421 III. xviii. 7. Oportebat enim eum qui inciperet occidere (ἀποκτανεῖν μέλλῃ—occisurus esset) peccatum, et mortis reum redimere hominem, id ipsum fieri quod erat ille, id est, hominem: qui a peccato quidem in servitium tractus fuerat, a morte vero tenebatur, ut peccatum ab homine interficeretur, et homo exiret a morte. Ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου, τοῦ πρώτως ἐκ γῆς ἀνεργάστου πεπλασμένου, ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ, καὶ ἀπέβαλον τὴν ζωήν· οὕτως ἔδει καὶ δι᾽ ὑπακοῆςς ἑνὸς ἀνθρώπου, τοῦ πρώτως ἐκ παρθένου γεγενημένου, δικαιωθῆναι πολλοὺς καὶ ἀπολαβεῖν τὴν σωτηρίαν. Sic igitur Verbum Dei homo factus est. 422 IV. xxvii. 2. 423 Ibid. et V. xvii. 3. Uti quemadmodum per lignum facti sumus debitores Deo, per lignum accipiamus nostri debiti remissionem. 424 IV. v. 5. Propheta ergo cum esset Abraham, et videret in Spiritu diem adventus Domini et passionis dispositionem, per quem ipse quoque et omnes qui, similiter ut ipse credidit, credunt Deo salvari inciperent (σώζεσθαι μέλλωσι—salvandi essent), exsultavit vehementer. Non incognitus igitur erat Dominus Abrahæ, cujus diem concupivit videre: sed neque Pater Domini; didicerat enim a Verbo Domini, et credidit ei: quapropter et deputatum est ei ad justitiam a Domino. Fides enim, quæ est ad Deum altissimum, justificat hominem; et propter hoc dicebat: “Extendam manum meam ad Deum altissimum, qui constituit cœlum et terram.” 425 IV. xxvii. 2, supra. 426 IV. xxxvii. 5. Et non tantum in operibus sed etiam in fide liberum et suæ potestatis arbitrium hominis servavit Dominus, dicens: “Secundum fidem tuam fiet tibi;” propriam fidem hominis ostendens, quoniam propriam habet sententiam. 427 IV. xiii. 1. See p. 117, note 9. 428 IV. xvii. 1. Deinde ne quis putet, propterea quod irasceretur, eum recusare hæc (i. e. the sacrifices of the Law), infert, consilium ei dans: “Immola Deo sacrificium laudis et redde Altissimo vota tua; et invoca me in die tribulationis tuæ, et eripiam te, et glorificabis me:” illa quidem, per quæ putabant peccantes propitiari Deum, abnuens; hæc autem, per quæ justificatur homo et appropinquat Deo, hortatur et admonet.——He elsewhere (IV. vi. 5.) affirms that “to believe in Christ is to do his will.” Et ad hoc Filium revelavit Pater, ut per eum omnibus manifestetur, et eos quidem qui credunt ei justi [justos illos qui ei credunt] in incorruptionem et in æternum refrigerium recipiat (credere autem ei est facere ejus voluntatem); eos autem, qui non credunt, et propter hoc fugiunt lumen ejus, in tenebras quas ipsi sibi elegerint juste recludet. 429 II. xxiv. 4. Unaquæque tabula, quam accepit a Deo, præcepta habebat quinque.