471 V. xxviii. 3. Ὅσαις enim ἡμέραις ἐγένετο ὁ κόσμος, τοσαύταις χιλιοντάσι συντελεῖται. καὶ διὰ τοῦτό φησιν ἡ γραφή· Καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν. καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ εʹ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἅ ἐποίησε, καὶ κατάπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ζʹ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ. Τοῦτο δ᾽ ἔστι τῶν προγεγονότων διήγησις, καὶ τῶν ἐσομένων προφητεία. ἡ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ὡς α͵ ἔτη· ἐν ἓξ οὖν ἡμέραις συντετελέσται τὰ γεγονότα· φανερὸν οὖν, ὅτι ἡ συντέλεια αὐτῶν τὸ δ͵ ἔτος ἐστίν. See the Epistle of Barnabas, § 11. quoted p. 250. 472 V. xxviii. 2. Referring to Luke xiv. 12, 13, and Matt. xix. 29, he says, “Hæc sunt in Regni temporibus, hoc est, in septima die quæ est sanctificata, in qua requievit Deus ab omnibus operibus quæ fecit; quæ est verum justorum sabbatum; in qua non facient omne terrenum opus, sed adjacentem habebunt paratam mensam a Deo, pascentem eos epulis omnibus.” 473 IV. viii. 2. Manifestum est igitur, quoniam eos qui similiter ut Abraham credebant ei, solvit et vivificavit, nihil extra Legem faciens, curans in die sabbatorum. Non enim prohibebat Lex curari homines sabbatis, quæ et circumcidebat eos in hac die, et pro populo jubebat ministeria Sacerdotibus perficere; sed et mutorum animalium curationem non prohibebat. Et Siloa etiam sæpe sabbatis curavit: et propter hoc assidebant ei multi die sabbatorum. Continere enim jubebat eos Lex ab omni opere servili, id est, ab omni avaritia, quæ per negotiationem, et reliquo terreno actu agitur: animæ autem opera, quæ fiunt per sententiam et sermones bonos, in auxilium eorum qui proximi sunt, adhortabatur fieri. Et propter hoc Dominus arguebat eos, qui injuste exprobrabant ei, quia sabbatis curabat. Non enim solvebat, sed adimplebat Legem, summi Sacerdotis operam perficiens, propitians pro hominibus Deum, et emundans leprosos, infirmos curans, et ipse moriens, uti exsiliatus homo exiret de condemnatione, et reverteretur intrepide ad suam hæreditatem.—3. Sed et esurientes accipere sabbatis escam ex his quæ adjacebant, non vetabat Lex: metere autem et colligere in horreum vetabat. Et ideo Dominus his, qui incusabant discipulos ejus, quoniam vellentes spicas manducabant, dixit: “Nec hoc legistis, quod fecit David, cum esurisset, quemadmodum introivit in domum Dei, et panes propositionis manducavit, et dedit eis qui cum eo erant, quos non licebat manducare, nisi solis Sacerdotibus?” per Legis verba suos discipulos excusans, et significans licere Sacerdotibus libere agere. Sacerdos autem scitus fuerat David apud Deum, quamvis Saul persequutionem faceret ei. Πᾶς enim βασιλεὺς δίκαιος ἱερατικὴν ἔχει τάξιν. Sacerdotes autem sunt omnes Domini Apostoli, qui neque agros,