_Parve liber Domini vanos dicture labores,_ _Insomnes noctes, sollicitosque dies,_ _Errores varios, languentis tædia vitæ,_ _Mærores certos, gaudia certa minus,_ _Peruigiles curas, suspiria, vota, querelas,_ _Et quæcunque pati dura coegit amor._ _I precor intrepidus, duram comiterque salutans_ _Hæc me ejus causa sustinuisse refer._ _Te grato excipiet vultu rubicundula, nomen_ _Cum titulo inscriptum viderit esse suum._ _Forsitan et nostri miserebitur ilia doloris,_ _Dicet et, ah quantum deseruisse dolet:_ _Seque nimis soevam, crudelemque ipsa vocabit,_ _Cuinon est fidei debita cura meæ;_ _Quod siquidem eveniet, Domino solaminis illud,_ _Et tibi supremi muneris instar erit._ _Si quis (ut est æquum) fatuos damnaverit ignes,_ _Pigritiæ fructus ingeniique levis:_ _Tu Dominum cæcis tenebris errasse, sed ipsum_ _Erroris tandem pænituisse sui,_ _Me quoque re vera nec tot, nec tanta tulisse,_ _Sed ficta ad placitum multa fuisse refer._ _Ab quanto satius (nisi mens mihi vana) fuisset_ _Ista meo penitus delituisse sinu:_ _Quam levia in lucem prodire, aut luce carentis_ _Insanam Domini prodere stultitiam._ _Nil amor est aliud, quam mentis morbus et error._ _Nil sapienter agit, nil bene, quisquis amat._ _Sed non cuique datur sapere, aut melioribus uti,_ _Forte erit alterius, qui meus error erat._ _Cautior incedit, qui nunquam labitur, atqui_ _Jam proprio evadam cautior ipse malo._ _Si cui delicto gravior mea poena videtur;_ _Illius in laudes officiosus eris._ _Te si quis simili qui carpitur igne videbit,_ _Ille suam sortem flebit, et ille meam._ _ALCILIÆ obsequium supplex præstare memento,_ _Non minima officii pars erit illa tui._ _Te fortasse sua secura recondet in arca,_ _Et Solis posthæc luminis orbus eris._ _Nil referet, fateor me non prudenter amasse;_ _Ultima deceptæ sors erit illa spei._ _Bis proprio PHOEBUS cursu lustraverat orbem,_ _Conscius erroris, stultitioeque meæ,_ _A quo primus amor coepit penetrare medullas,_ _Et falsa accensos nutriit arte focos._ _Desino jam nugas amplecti, seria posthæc_ _(Ut Ratio monet) ac utiliora sequor._ [Illustration] [Illustration] _Amoris Præludium._ [_Vel, Epistola ad Amicam._] To thee, ALCILIA! solace of my youth! These rude and scattered rhymes I have addressed! The certain Witness of my Love and Truth, That truly cannot be in words expressed: Which, if I shall perceive thou tak'st in gree, I will, from henceforth, write of none but thee!