Θηκαο δ’ οιωνον μεγ’ ὑπειροχον αγγελεωτην, Σων τεραων‧ ἁτ’ εμοισι φιλοις ενδεξια φαινοις _or:_ θήκαο δ’ οἰωνῶν μέγ’ ὑπείροχον ἀγγελιώτην σῶν τεράων‧ ἅ τ’ ἐμοῖσι φίλοις ἐνδέξια φαίνοι Iliad VIII. 438-443 (body text and footnote 65): Ζευς δε Πατηρ ιδηθεν ευτροχον ἁρμα και ἱππους Ολυμπονδ’ εδιωκε, θεων δ’ εξεκετο θωκους. Τω δε και ἱππους μεν λυσε κλυτος Εννοσιγαιος Ἁρματα δ’ αμβρωμοισι τιθει, κατα λιτα πετασσας. Αυτος δε χρυσειον επι θρωνον ευρυοπα Ζευς Ἑζετο, τω δε ὑπο ποσσι μεγας πελεμιζετ’ Ολυμπος. _or:_ Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐύ̈τροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ’ ἐξίκετο θώκους. τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ’ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας: αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ’ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ’ Ὄλυμπος. Pindar, _Pythian_ I. 33 (footnote 69) ναυσιφορηταις δ’ αδρασεα _or:_ ναυσιφορήτοις δ’ ἀνδράσι Aristotle, _Poetics_ 1455a (in footnote 79 as “c. 17”): Δει δε τους μυθους συνισταναι, και τη λεξει συναπεργαζεσθαι οντι μαλιστα προς ομματων τεθεμενον. Οὑτο γαρ αν’ εναργεστατα ὁρων ὡσπερ παρ αυτοις γιγνομενος τοις πραττομενοις, εὑρισκοι το πρεπον, και ἡκιστα αν’ λανθανοιτο τα ὑπεναντια. _or:_ δεῖ δὲ τοὺς μύθους συνιστάναι καὶ τῇ λέξει συναπεργάζεσθαι ὅτι μάλιστα πρὸ ὀμμάτων τιθέμενον: οὕτω γὰρ ἂν ἐναργέστατα [ὁ] ὁρῶν ὥσπερ παρ’ αὐτοῖς γιγνόμενος τοῖς πραττομένοις εὑρίσκοι τὸ πρέπον καὶ ἥκιστα ἂν λανθάνοι [τὸ] τὰ ὑπεναντία. End of the Project Gutenberg EBook of An Essay on the Lyric Poetry of the Ancients, by John Ogilvie