"Forma Juramenti Regis Anglicae in Coronacione sua: (Archiepiscopus Cantuariae, ad quo de jure et consuetudine Ecclesiae Cantuariae, antiqua et approbata, pertinet Reges Angliae inungere et coronare, die coronacionis Regis, anteque Rex coronetur, faciet Regi Interrogationes subscriptas.) Si leges et consuetudines ab antiquis justis et Deo devotis Regibus plebi Anglicano concessas, cum sacramenti confirmacione eidem plebi concedere et servare (volueris:) Et praesertim leges et consuetudines et libertates a glorioso Rege Edwardo clero populoque concessas ? (Et respondeat Rex,) Concedo et servare volo, et sacramento confirmare. Servabis Ecclesiae Dei, Cleroque, et Populo, pacem ex integro et concordiam in Deo secundum vires tuas ? (Et respondeat Rex,) Servabo. Facies fieri in omnibus Judieiis tuis equam et rectam justioiam, et discreeionem, in misericordia et veritate, secundum vires tuas? (Et respondeat Rex,) Faciam. Concedis justas, leges et consuetudines esse tenendas, et promittis per te eas esse protegendas, et ad honorem Dei corroborandas, quas vulgus elegit, secundum vires tuas ? (Et respondeat Rex,) Concedo et promitto." [32] It would appear, from the text, that the Charter of Liberties and the Charter of the Forest were sometimes called "laws of the land." [33] As the ancient coronation oath, given in the text, has come down from the Saxontimes, the following remarks of Palgrave will be pertinent, in connection with the oath, as illustrating the fact that, in those times, no special authority attached to the laws of the king: