aut omnes restitui, aut legatos summa auctoritate praeditos ad illum venire. Haec dum loquebamur, advenere ab Attila, qui Bigilam et nos prohiberent, captivum Romanum, aut barbarum mancipium, aut equos, aut quicquam aliud emere, praeterquam quae ad victum necessaria erant, donec inter Romanos et Hunnos de rebus controversis convenisset. Haec callide et praemeditato consilio barbarus faciebat, quo facilius Bigilam in consilio contra se exsequendo deprehenderat, cum nullam satis idoneam causam comminisci posset, cur aurum adferret. Nos quoque praetenta causa responsi, quod ad legationem editurus erat, Onegesium opperire coëgit, ut munera, quae ad eum Imperator miserat, et tradere volebamus, acciperet. Etenim tum forte Onegesius una cum seniore ex Attilae liberis ad Acatziros missus fuerat. Ea gens est Scythica, quae in potestatem Attilae hac de causa venit. In eam gentem plures secundum populos et gentes imperium exercebant, quos Imperator Theodosius, firmata inter eos concordia, ab Attilae societate ad colendam cum Romanis pacem et societatem muneribus traducere conatus est. Qui ea munera attulerat non pro cuiusque gentis regis merito et gradu ea distribuerat. Caridachus enim secundo loco acceperat, qui regum antiquior, primus accipere debuerat. Ille, tanquam contemptus et sibi debitis praemiis frustratus, Attilam contra ceteros reges auxilio vocaverat. Is nihil cunctatus, magno exercitu emisso eorum alios sustulit, alios ad deditionem compulit. Deinde Caridachum ad se vocat, tanquam illi victoriam, et quae ex victoria consecutus fuerat, impertiturus. Sed iste dolum et insidiis suspicatus, difficile et grave esse homini respondit, in dei conspectum venire. Si enim immotis oculis solis orbem intueri nemo potest, quomodo quis sine sensu doloris cum deorum maximo congrediatur? Atque ita Caridachus regnum suaque omnia salva sibi et integra conservavit, et reliqua omnis Acatzirorum regio in ius ditionemque Attilae concessit. Ei genti cum seniorem ex filiis regem Attilas constituere decrevisset, ad hanc rem conficiendam Onegesium miserat. Itaque nos exspectare, ut dictum est, iubens, Bigilam cum Esla ad Romanos amandavit, specie quidem transfugarum repetendorum, sed revera, ut aurum Edeconi promissum adferret.