Reversum Bigilam, quum in iis locis advenisset, ubi tum Attilas
commorabatur, circumstantes barbari ad id praeparati comprehenderunt,
et manus in pecunias, quas Edeconi adferebat, iniecerunt. Quam ipsum ad
Attilam adduxissent, is ex eo quaesivit, cuius rei gratia tantum auri
asportasset. Illi respondit, ut suis et comitum suorum necessitatibus
provideret, ne rerum necessariarum inopia, aut equorum, aut aliorum
animalium vecturae aptorum penuria, quae per longa itinera deperierant,
a studio obeundarum legationum avocaretur. Praeterea ad redemptionem
captivorum pecuniam paratam esse. Multos enim ex Romanis a se magnopere
petiisse, ut propinquos suos redimeret. Cui Attilas: “Sed neque iam,
o turpis bestia, Bigilam appellans, ullum tibi tuis cavillationibus
iudicii subeundi patebit effugium: neque ulla satis idonea causa
erit, qua meritum supplicium evitare possis. Longe enim maior summa
est, quam qua tibi sit opus ad sustentandam familiam, vel etiam quam
impendas in emptionem equorum, vel iumentorum, vel liberationem
captivorum, quam iamdudum Maximino, quum huc veniebat, interdixi.”
Haec dicens, filium Bigilae (is tum primum patrem secutus in barbaram
regionem venerat) ense occidi iubet, nisi pater, quem in usum et quam
ob causam tantum auri advexisset, aperiret. Ille ut vidit filium morti
addictum, ad lacrymas conversus, ius implorare, et ensem in se mitti
debere, non in filium, qui nihil commeruisset. Nec cunctatus omnia
clandestina consilia, quae a se, ab Edecone, ab eunucho et Imperatore
in Attilam composita fuerant, aperuit, et ad preces prolapsus, orare
et obtestari, ut se occideret, et filium nihil promeritum liberaret.
Cum autem Attilas ex his, quae Edecon sibi detexerat, Bigilam nihil
mentitum perspiceret, in vincula duci praecepit, e quibus non prius
eum exsoluturum minatus est, quam eius filius in eam dimissus alias
quinquaginta auri libras pro utriusque liberatione exsolvisset, et
Bigilas quidem in vincula est coniectus, filius autem ad Romanos
rediit. Misit etiam Attilas Orestem et Eslam Constantinopolim.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account