Sed antequam pugnae ipsius ordinem referamus, necessarium videretur edicere quae in ipsis bellorum motibus accidêre, quia sicut famosum praelium, ita multiplex, atque perplexum. Sangibanus namque Rex Alanorum metu futurorum perterritus, Attilae se tradere pollicetur, & Aurelianam civitatem Galliae, ubi tunc consistebat, in ejus jura transducere.[44] Quod ubi Theodericus, & Aetius agnovere, magnis aggeribus eandem urbem ante adventum Attilae destruunt, suspectumque custodiunt Sangibanum, & inter suos auxiliares medium statuunt cum propria gente. Igitur Attila Rex Hunnorum tali perculsus eventu, diffidens suis copiis, metuens inire conflictum, intusque fugam revolvens, ipso funere tristiorem, statuit per haruspices futura inquirere. Qui more solito nunc pecorum fibras, nunc quasdam venas in abrasis ossibus intuentes, Hunnis infausta denuntiant. Hoc tamen quantulum praedixere solatii, quod summus hostium ductor de parte adversa occumberet, relictâque victoriâ, sua morte triumphum foedaret. Cùmque Attila necem Aetii, quod ejus motibus obviabat, vel cum sua perditione duceret expetendam, tali praesagio solicitus, ut erat consiliorum in rebus bellicis exquisitor, circa nonam diei horam praelium sub trepidatione committit, ut, si non secus cederet, nox imminens subveniret. Convenere partes, ut diximus, in Campos Catalaunicos. FOOTNOTES: [44] A. contradere. CAPUT XXXVIII Positio loci, quo in Catalaunicis campis praelium inter Romanos, & Hunnos est commissum, & descriptio utriusque aciei.