3 Concessit autem rex Scotiæ, & frater eius, & barones, & alij homines sui domino regi, quòd ecclesia Scotiæ talem subiectionem amodò faciet ecclesiæ Angliæ, qualem facere debet, & solebat tempore regum Angliæ prædecessorum suorum. 4 Similiter Richardus episcopus Sancti Andreæ, & Richardus episcopus Dunkelden. & Gaufridus abbas de Dunfermlin. & Herbertus prior de Coldingham concesserunt, vt ecclesia Anglicana illud habeat ius in ecclesia Scotiæ, quod de iure debet habere: & quod ipsi non erunt contra ius Anglicanæ ecclesiæ. Et de hac concessione sicut quando ligiam fidelitatem domino regi & domino Henrico filio suo fecerint, ita eos inde assecurauerint. 5 Hoc idem facient alij episcopi & clerus Scotiæ, per conuentionem inter dominum regem Scotiæ & Dauid fratrem suum & barones suos factam, comites & barones & alij homines de terra regis Scotiæ (de quibus dominus rex habere voluerit) facient ei homagium contra omnem hominem, & fidelitatem vt ligio domino suo sicut alij homines sui facere ei solent, & Henrico filio suo & hæredibus suis salua fide domini regis patris sui. Similiter hæredes regis Scotiæ & baronum & hominum suorum homagium & ligiantiam facient hæredibus domini regis contra omnem hominem. 6 Præterea rex Scotiæ et homines sui nullū amodò fugitiuum de terra domini regis pro felonia receptabunt, vel in alia terra sua nisi voluerit venire ad rectum in curia domini regis & stare iudicio curiæ. Sed rex Scotiæ & homines sui quàm citius poterunt eum capient, & domino regi reddent, vel iusticiarijs suis aut balliuis suis in Anglia. 7 Si autem de terra regis Scotiæ aliquis fugitiuus fuerit pro felonia in Anglia, nisi voluerit venire ad rectu in curia domini regis Scotiæ & stare iudicio curiæ, non receptabitur in terra regis, sed liberabitur hominibus regis Scotiæ, per balliuos domini regis vbi inuentus fuerit. 8 Præterea homines domini regis habebunt terras suas quas habebant, & habere debent de domino rege, & hominibus suis, & de rege Scotiæ & de hominibus suis. Et homines regis Scotiæ habebunt terras suas, quas habebant, & habere debent de domino rege & hominibus suis. Pro ista vero conuentione & fine firmiter obseruando domino regi & Henrico filio suo & hæredibus suis à rege Scotiæ & hæredibus suis, liberauit rex Scotiæ domino regi castellum de Roxburgh, & castellum Puellarum, & castellum de Striueling, in manu domini regis, & ad custodienda castella assignabit rex Scotiæ de redditu suo mesurabiliter ad voluntatem domini regis.