posceret an fidos sese transferret in hostes. quid nunc divitiae, quid fulvi vasta metalli congeries, quid purpureis effulta columnis 135 atria prolataeve iuvant ad sidera moles? audit iter numeratque dies spatioque viarum metitur vitam. torquetur pace futura nec recipit somnos et saepe cubilibus amens excutitur poenamque luit formidine poenae. 140 sed redit in rabiem scelerumque inmane resumit ingenium sacrasque fores praedivitis aulae intrat et Arcadium mixto terrore precatur: “Per fratris regale iubar, per facta parentis aetherii floremque tui te deprecor aevi, 145 eripe me gladiis; liceat Stilichonis iniquas evitare minas. in nostram Gallia caedem coniurata venit. quidquid rigat ultima Tethys, extremos ultra volitat gens si qua Britannos, mota mihi. tantis capiendi credimur armis? 150 tot signis unum petitur caput? unde cruoris ista sitis? geminum caeli sibi vindicat axem et nullum vult esse parem. succumbere poscit cuncta sibi: regit Italiam Libyamque coercet; Hispanis Gallisque iubet; non orbita solis, 155 non illum natura capit. quascumque paravit hic Augustus opes et quas post bella recepit, solus habet, possessa semel nec reddere curat. scilicet ille quidem tranquilla pace fruatur; nos premat obsidio? quid partem invadere temptat? deserat Illyricos fines; Eoa remittat 161 * * * * * Page 69