ore preces! ruit illa tamen confisa sororum praesidio; famulae longo post ordine Nymphae. 230 “Itur in aeterno vestitos gramine colles et prima sub luce legunt, cum rore serenus albet ager sparsosque bibunt violaria sucos. sed postquam medio sol altior institit axi, ecce polum nox foeda rapit tremefactaque nutat 235 insula cornipedum pulsu strepituque rotarum. nosse nec aurigam licuit: seu mortifer ille seu Mors ipsa fuit. livor permanat in herbas; deficiunt rivi; squalent rubigine prata et nihil adflatum vivit: pallere ligustra, 240 expirare rosas, decrescere lilia vidi. ut rauco reduces tractu detorsit habenas, nox sua prosequitur currum, lux redditur orbi. Persephone nusquam. voto rediere peracto nec mansere deae. mediis invenimus arvis 245 exanimem Cyanen: cervix redimita iacebat et caligantes marcebant fronte coronae. adgredimur subito et casus scitamur eriles (nam propior cladi steterat): quis vultus equorum? quis regat? illa nihil, tacito sed laesa veneno 250 solvitur in laticem: subrepit crinibus umor; liquitur in roremque pedes et brachia manant nostraque mox lambit vestigia perspicuus fons. discedunt aliae. rapidis Acheloides alis sublatae Siculi latus obsedere Pelori 255 * * * * * Page 363 entreaties did my lips not utter! Away she flew, trusting to the sisters’ protection; the scattered company of attendant nymphs followed after her.