“Exere nunc doctos tantae certamina laudis, Roma, choros et, quanta tuis facundia pollet ingeniis, nostrum digno sonet ore parentem.” Dixit et antiquae muros egressa Ravennae signa movet; iamque ora Padi portusque relinquit 495 flumineos, certis ubi legibus advena Nereus aestuat et pronas puppes nunc amne secundo, nunc redeunte vehit nudataque litora fluctu deserit, Oceani lunaribus aemula damnis. laetior hinc Fano recipit Fortuna vetusto, 500 despiciturque vagus praerupta valle Metaurus, qua mons arte patens vivo se perforat arcu admisitque viam sectae per viscera rupis, exuperans delubra Iovis saxoque minantes Appenninigenis cultas pastoribus aras. 505 quin et Clitumni sacras victoribus undas, candida quae Latiis praebent armenta triumphis, visere cura fuit; nec te miracula fontis praetereunt, tacito passu quem si quis adiret, lentus erat; si voce gradum maiore citasset, 510 commixtis fervebat aquis; cumque omnibus una sit natura vadis, similes ut corporis undas ostendant, haec sola novam iactantia sortem humanos properant imitari flumina mores. celsa dehinc patulum prospectans Narnia campum 515 regali calcatur equo, rarique coloris non procul amnis abest, urbi qui nominis auctor: ilice sub densa silvis artatus opacis * * * * * Page 111 “Now, O Rome, lead forth the chorus that shall hymn a contest of such high renown and let thy best genius with all its eloquence voice the well-merited praises of my foster parent.”