Aeterne rerum conditor, Salutis aeternae dator; Felicitatis sedibus Qui nec scelestos exigis, Quoscumque scelerum poenitet; Da, Christe, poenitentiam, Veniamque, Christe, da mihi; Aegrum trahenti spiritum Succurre praesens corpori; Multo gravatam crimine Mentem benignus alleva. Luce collustret mihi pectus alma, Pellat et tristes animi tenebras, Nec sinat semper tremere ac dolere, Gratia Christi. Me pater tandem reducem benigno Summus amplexu foveat, beato Me gregi sanctus socium beatum Spiritus addat. JEJUNIUM ET CIBUS. Serviat ut menti corpus jejunia serva, Ut mens utatur corpore, sume cibos. AD URBANUM[a], 1738. Urbane, nullis fesse laboribus, Urbane, nullis victe calumniis, Cui fronte sertum in erudita Perpetuo viret, et virebit; Quid moliatur gens imitantium, Quid et minetur, solicitus parum, Vacare solis perge musis, Juxta animo, studiisque foelix. Linguae procacis plumbea spicula, Fidens, superbo frange silentio; Victrix per obstantes catervas Sedulitas animosa tendet. Intende nervos fortis, inanibus Risurus olim nisibus emuli; Intende jam nervos, habebis Participes opera Camoenas. Non ulla musis pagina gratior, Quam quae severis ludicra jungere Novit, fatigatamque nugis Utilibus recreare mentem. Texente nymphis serta Lycoride, Rosae ruborem sic viola adjuvat Immista, sic Iris refulget Aethereis variata fucis. [a] See Gent. Mag. vol. viii. p. 156; and see also the Introduction to vol. liv. IN RIVUM A MOLA STOANA LICHFELDIAE DIFFLUENTEM. Errat adhuc vitreus per prata virentia rivus, Quo toties lavi membra tenella puer; Hic delusa rudi frustrabar brachia motu, Dum docuit, blanda voce, natare pater. Fecerunt rami latebras, tenebrisque diurnis Pendula secretas abdidit arbor aquas. Nunc veteres duris periere securibus umbrae, Longinquisque oculis nuda lavacra patent. Lympha, tamen, cursus agit indefessa perennis, Tectaque qua fluxit, nunc et aperta fluit. Quid ferat externi velox, quid deterat aetas, Tu quoque securus res age, Nise, tuas. [Greek: GNOTHI SEAUTON][a] [Post Lexicon Anglicanum auctum et emendatum.]