Br. 56. Seu prece poscatur, seu non, da, Jupiter, omne, Magne, bonum; omne malum, et poscentibus, abnue nobis. Br. 60. Me, cane vitato, canis excipit alter; eodem In me animo tellus gignit et unda feras, Nec mirum; restat lepori conscendere coelum, Sidereus tamen hie territat, ecce canis! Br. 70. Telluri arboribus ver frondens, sidera coelo, Graeciae et urbs, urbi est ista propago, decus. Br. 75. Impia facta patrans, homines fortasse latebis, Non poteris, meditans prava, latere deos. Br. 75. Antiope satyrum, Danae aurum, Europa juvencum, Et cycnum fecit Leda petita, Jovem. Br. 92. Aevi sat novi quam sim brevis; astra tuenti, Per certas; stabili lege, voluta vices, Tangitur haud pedibus tellus: conviva deorum Expleor ambrosiis, exhilarorque cibis. Br. 96. Quod nimium est sit ineptum, hinc, ut dixere priores, Et melli nimio fellis amaror inest. Br. 103. Puppe gubernatrix sedisti, audacia, prima Divitiis acuens aspera corda virum; Sola rates struis infidas, et dulcis amorem Lucri ulciscendum mox nece sola doces. Aurea secla hominum, quorum spectandus ocellis E longinquo itidem pontus et orcus erat. Br. 126. Ditescis, credo, quid restat? quicquid habebis In tumulum tecum, morte jubente, trahes? Divitias cumulas, pereuntes negligis horas; Incrementa aevi non cumulare potes. Br. 120. Mater adulantum, prolesque, pecunia, curae, Teque frui timer est, teque carere dolor. Br. 126. Me miserum sors omnis habet; florentibus annis, Pauper eram, nummis diffluit area senis; Queis uti poteram quondam, fortuna negavit, Queis uti nequeo, nunc mihi praebet, opes. Br. 127. Mnemosyne, ut Sappho, mellita voce, canentem Audiit, irata est, ne nova musa foret. Br. 152. Cum tacet indoctus, sapientior esse videtur, Et morbus tegitur, dum premit ora pudor. Br. 155. Nunc huic, nunc aliis cedens, cui farra Menippus Credit, Achaemenidae nuper agellus eram. Quod nulli proprium versat fortuna, putabat Ille suum stolidus, nunc putat ille suum. Br. 156. Non fortuna sibi te gratum tollit in altum; At docet, exemplo, vis sibi quanta, tuo.