[31] The Narrative in the Authors own words, is this. _Ego_ (sayes he) _sanctè affirmare possum me unam aureo Annulo inclusam perpetuo gestare, cujus facultatem (si gemmæ est) nunquam satis admirari potui. Gestaverat enim ante Triginta annos Hispanus quidam non procula puternis ædibus habitans. Is cum vitâ functus esset, & ipsius suspellex (ut moris apud nos est) venum exposita esset, inter cætera etiam Turcois exponebatur. Verum nemo (licet complures eo concurrissent, ut eam propter Coloris Elegantiam, quam vivo Domino habuerat emerent) sibi emptam voluit, pristinum enim nitorem & Colorem prorsus amiserat, ut potius Malachites, quam Turcois videretur. Aderat tum temporis gemmæ habendæ desiderio etiam parens & frater meus, qui antea sæpius gratiam & elegantiam ipsius viderant, mirabundi eam nunc tam esse deformem, Emit eam nihilominus pater, satisque vili pretio, qua omnibus contemptui erat, ac presentes non eam esse quam Hispanus gestarat, arbitrarentur. Domum reversus Pater, qui tam turpem Gemmam gestare sibi indecorum putabat, eam mihi dono dat, inquiens; Quandoquidem, fili mi, vulgi fama est, Turcoidem, ut facultates suas exercere possit, dono dari debere tibi eam devoveo, ego acceptam Gemmam sculptori trado, at gentilitia mea insignia illi, quamadmodum fieri solet, in Jaspide Chalcedono, aliisque Ignobilioribus Gemmis, insculperat. Turpe enim existimabam, hujusmodi Gemmâ ornatus gratia, dum gratiam nullam haberet, uti. Paret Sculptor redditque Gemmam, quam gesto pro annulo Signatorio. Vix per mensem gestaram, redit illi pristinus color, sed non ita nitens propter Sculpturam, ac inæqualem superficiem. Miramur omnes gemmam, atque id præcipuè quod color indies pulchrior fieret. Id quià observabam, nunquam fere eam à manu deposui, ita ut nunc adhuc candem gestem._ [32] _Olaus Wormius, in Musæ. 18º pag. 186._ [33] _Musæ. Worm._ pag. 99. [34] Arte Vetraria, lib. 7 cap. 102. * * * * * OBSERVATIONS Made this 27th.[35] of _October_ 1663. about Mr. _Clayton's_ Diamond.[36] Being look'd on in the Day time, though in a Bed, whose Curtains were carefully drawn, I could not discern it to Shine at all, though well Rubb'd, but about a little after Sun-set, whilst the Twilight yet lasted, Nay, this Morning[37] a pretty while after Sun-rising, (but before I had been abroad in the more freely inlightned Air of the Chamber) I could upon a light Affriction easily perceive the Stone to Shine. [35] These were brought in and Read before the Royal Society, (the Day following) _Oct._ 28. 1663.