[366] Titus iii. 4. [367] 1 Tim. i. 1; 2 Tim. i. 2. [368] The construction altered to bring out the meaning more strikingly than a uniform structure could have done.--Winer, _Gr. Gr._, Part III., § 3. [369] Εσται μεθ' ὑμων χαρις, ελεος, ειρηνη, κ.τ.λ. 2 John ver. 3. [370] Ιησουν Χριστον ερχομενον εν σαρκι. 2 John ver. 7. [371] Ιησουν Χριστον εν σαρκι εληλυθοτα. 1 John iv. 2. _THE THIRD EPISTLE OF ST. JOHN._ III. EPISTLE. GREEK. LATIN. Ὁ πρεσβυτερος Γαιω Senior Gaio carissimo, τω αγαπητω, ὁν εγω quem ego diligo αγαπω εν αληθεια. in veritate. Carissime, Αγαπητε, περι παντων de omnibus orationem ευχομαι σε ευοδουσθαι facio prosper te ingredi και ὑγιαινειν, καθως et valere, sicut prospere ευοδουται σου ἡ ψυχη. agit anima tua. εχαρην γαρ λιαν ερχομενων Gavisus sum valde venientibus αδελφων και fratribus et μαρτυρουντων σου τη testimonium perhibentibus αληθεια, καθως συ veritati tuæ, sicut εν αληθεια περιπατεις. tu in veritate ambulas. μειζοτεραν τουτων ουκ Maiorem horum non εχω χαραν, ἱνα ακουω habeo gratiam quam ut τα εμα τεκνα εν αληθεια audiam filios meos in περιπατουντα. Αγαμητε, veritate ambulantes. πιστον ποιεις Carissime, fideliter ὁ εαν εργαση εις τους facias quidquid operaris αδελφους και εις τους in fratres, et hoc ξενους, οι εμαρτυρησαν in peregrinos; qui testimonium σου τη αγαπη ενωπιον reddiderunt εκκλησιας, ους καλως caritati tuæ in conspectu ποιησεις προπεμψας ecclesiæ; quos αξιως του Θεου. ὑπερ bene facies ducens γαρ του ονοματος digna Deo. Pro nomine εξηλθον μηδεν λαμβανοντες enim profecti sunt nihil απο των εθνων. accipientes a gentibus. ἡμεις ουν οφειλομεν Nos ergo debemus suscipere απολαμβανειν τους τοιουτους, huiusmodi ut ἱνα συνεργοι cooperatores simus γινωμεθα τη αληθεια. veritatis. Scripsissem Ἑγραψα τη εκκλησια· sitan ecclesiæ: sedis αλλ' ὁ φιλοπρωτευων qui amat primatum αυτων Διοτρεφης ουκ gerere in eis Diotripes επιδεχεται ἡμας. δια non recipit nos. Propter τουτο, εαν ελθω, ὑπομνησω hoc, si venero, αυτου τα εργα commoneam eius opera ἁ ποιει λογοις πονηροις quæ facit verbis malignis φλυαρων ἡμας, και μη garriens in nos, et αρκουμενος επι τουτοις quasi non ei ista sufficiant, ουτε αυτος επιδεχεται nec ipse suscipit