most terrible storm had overspread the sea, while he and his companion were safe on land. Twice nine others had gone out with them, but they were all drowned, without having the chance of obeying the warning of the water lady. A version of the above story is to be found also in Carnarvonshire, North Wales. A MERMAID SEEN NEAR ABERYSTWYTH. The following tale appeared in the interesting Welsh Magazine "Seren Gomer," for June, 1823:-- "Yn mis Gorphenaf, 1826, ffarmwr o blwyf Llanuwchaiarn, yn nghylch tair milltir o Aberystwyth, ty anedd yr hwn sydd o fewn i 300 llath o lan y mor, a aeth i wared i'r creigiau, pan yr oedd yr haul yn cyfodi ac yn pelydru yn hyfryd ar y mor, a gwelai fenyw (fel y tybiai) yn ymolchi yn y mor, o fewn i dafliad carreg ato; ar y cyntaf efe o wylder a aeth yn ei ol, ond ar adfyfyriad meddyliodd na fuasai un fenyw yn myned allan mor bell i'r mor, gan ei fod yr amser hwnw yn llifo; ac hefyd yr oedd yn sicr fod y dwfr yn chwe' troedfedd o ddyfnder yn y fan y gwelodd hi yn sefyll. Wedi meddwl felly, efe a syrthiodd ar ei wyneb, ac a ymlusgodd yn mlaen i fin y dibyn o ba le y cafodd olwg gyflawn arni dros fwy na haner awr. Wedi edrych digon arni ei hun, efe a ymlusgodd yn ei ol, ac a redodd i alw ei deulu i weled yr olygfa ryfeddol hon; wedi dywedid wrthynt yr hyn a welsai, efe a'u cyfarwyddodd o'r drws pa fan i fyned, ac ymlusgo i ymyl y graig fel y gwnaethai efe. Aeth rhai o honynt heb ond haner gwisgo, canys yr oedd yn foreu, a hwythau ond newydd gyfodi; ac wedi dyfod i'r fan, gwelsant hi dros o gylch deng mynyd, tra bu y ffarmwr yn galw ei wraig a'i blentyn ieuangaf. Pan ddaeth y wraig yn mlaen, ni syrthiodd hi i lawr, fel y gwnaethau y rhai eraill, ond cerddodd yn mlaen yn ngolwg y creadur; eithr cyn gynted ag y gwelodd y For-Forwyn hi, soddodd i'r dwfr, a nofiodd ymaith, nes oedd o gylch yr un pollder oddiwrth y tir ag y gwelsid hi ar y cyntaf; a'r holl deulu, y gwr, y wraig, a'r plant, y gweision, a'r morwynion, y rhai oeddynt oll yn ddeuddeg o rifedi, a redasant ar hyd y lan dros fwy na haner milltir, ac yn agos yr holl amser hwnw gwelent hi yn y mor, a rhai gweithiau yr oedd ei phen a'i hysgwyddau oll y tu uchaf i'r dwfr. Yr oedd carreg fawr, dros lathen o uchder yn y mor, ar ba un y safai pan welwyd hi gyntaf. Yr oedd yn sefyll allan o'r dwfr o'i chanol i fynu, a'r holl deulu a dystient ei bod yn gymwys yr un fath o ran dull a maintioli a dynes ieuanc o gylch deunaw oed. Yr oedd ei gwallt yn o fyr, ac o liw tywyll; ei gwyneb yn dra thlws; ci gwddf a'i breichiau fel arferol; ei bronau yn rhesymol, a'i chroen yn wynach nag eiddo un person a welsant erioed o'r blaen. Plygai yn fynych, fel pe buasai yn cymeryd dwfr i fynu ac yna yn dala ei llaw o flaen ei hwyneb dros oddeutu haner mynyd. Pan blygai ei hun felly, gwelid rhyw beth du, fel pe buasai cynffon fer, yn troi i fyny y tu ol iddi. Gwnaethai ryw swn yn fynych tebyg i disian, yr hwn a barai i'r graig i adseinio. Y