562 “_Quoniam vero sine fide impossible est placere Deo, ... ideo nemini unquam sine illa contigit iustificatio._” (Denzinger-Bannwart, n. 1793.) 563 Rom. X, 17. 564 Cfr. Acts X, 1 sqq. 565 Card. Toletus, _Comment. in S. Th._, I, qu. 1, art. 1. 566 Cfr. St. Thomas, _De Verit._, qu. 14, art. 11, ad 1: “_Hoc ad divinam providentiam pertinet, ut cuilibet provideat de necessariis ad salutem, dummodo ex parte eius non impediatur. Si enim aliquis taliter (in silvis vel inter bruta animalia) nutritus ductum naturalis rationis sequeretur in appetitu boni et fuga mali, certissime est tenendum quod ei Deus vel per internam inspirationem revelaret ea, quae sunt ad credendum necessaria, vel aliquem fidei praedicatorem ad eum dirigeret, sicut misit Petrum ad Cornelium._” 567 Gotti, _De Fide_, qu. 2, dub. 4, § 1: “_Sententia negans fidem explicitam Christi et Trinitatis esse ita necessariam, ut sine ea nemo iustificari vel salvari queat, valde probabilis est. Eam enim videtur docere S. Thomas tum 2—2 p., qu. 10, art. 4, tum 3 p., qu. 69, art. 4, ubi de Cornelio Centurione ait: Ante baptismum Cornelius et alii similes consequuntur gratiam et virtutes per fidem Christi et desiderium baptismi implicite vel explicite._” 568 Cfr. Fr. Schmid, _Die ausserordentlichen Heilswege für die gefallene Menschheit_, pp. 225 sqq., Brixen 1899. 569 A. Fischer, _De Salute Infidelium_, Essen 1886; Heinrich-Gutberlet, _Dogmatische Theologie_, Vol. VIII, pp. 491 sqq. On their teaching see P. Minges, O. F. M., _Compendium Theologiae Dogmaticae Generalis_, pp. 270 sqq., Munich 1902. 570 With regard to certain other controversies on this subject consult Schiffini, _De Gratia Divina_, pp. 535 sqq., and Tepe, _Instit. Theol._, Vol. III, pp. 109 sqq., Paris 1896. 571 See Articles 1 and 2, _supra_. _ 572 Conc. Trid._, Sess. VI, cap. 12: “_Arcanum divinae praedestinationis mysterium._” _ 573 De Dono Perseverantiae_, n. 21: “_Ex duobus parvulis originali peccato pariter obstrictis cur iste assumatur, ille relinquatur et ex duobus aetate iam grandibus impiis, cur iste ita vocetur ut vocantem sequatur, ille autem aut non vocetur [praedicatione fidei] aut non ita vocetur, inscrutabilia sunt iudicia Dei._” On this mysterious dispensation see Scheeben, _Die Mysterien des Christentums_, § 99-103, 3rd ed., Freiburg 1912, and Palmieri, _De Gratia Divina Actuali_, thes. 62. 574 Eph. I, 3 sqq., and in other passages. _ 575 De Dono Persev._, c. 10, n. 19: “_Praedestinatio est gratiae praeparatio, gratia vero iam ipsa donatio._” _ 576 V. infra_, pp. 199 sqq. _ 577 De Dono Persev._, c. 14, n. 35: “_Praedestinatio nihil est aliud quam praescientia et praeparatio beneficiorum Dei, quibus certissime liberantur [scil. salvantur] quicunque liberantur._”