[Footnote 489: After tracing in II. 14 the origin of the Gnostic theologoumena to the Greek philosophers Irenaeus continues Sec. 7: "Dicemus autem adversus eos: utramne hi omnes qui praedicti sunt, cum quibus eadem dicentes arguimini (Scil. "ye Gnostics with the philosophers"), cognoverunt veritatem aut non cognoverunt? Et si quidem cognoverunt, superflua est salvatoris in hunc mundum descensio. Ut (lege "ad") quid enim descendebat?" It is characteristic of Irenaeus not to ask what is new in the revelations of God (through the prophets and the Logos), but quite definitely: "Cur descendit salvator in hunc mundum?" See also lib. III. praef.: "veritas, hoc est dei filii doctrina", III. 10. 3: "Haec est salutis agnitio quae deerat eis, quae est filii del agnitio ... agnitio salutis erat agnitio filii dei, qui et salus et salvator et salutare vere et dicitur et est." III. 11. 3: III. 12. 7: IV. 24.] [Footnote 490: See II. 24. 3, 4: "Non enim ex nobis neque ex nostra natura vita est; sed secundum gratiam dei datur." Cf. what follows. Irenaeus has in various places argued that human nature inclusive of the flesh is _capax incorruptibilitatis_, and likewise that immortality is at once a free gift and the realisation of man's destiny.] [Footnote 491: Book V. pref.: "Iesus Christus propter immensam suam dilectionem factus est quod sumus nos, uti nos perficeret esse quod et ipse": III. 6. I: "Deus stetit in synagoga deorum ... de patre et filio et de his, qui adoptionem perceperunt, dicit: hi autem sunt ecclesia. Haec enim est synagoga dei," etc.; see also what follows III. 16. 3: "Filius dei hominis filius factus, ut per eum adoptionem percipiamus portante homine et capiente et compleciente filium dei." III. 16. 6: "Dei verbum unigenitus, qui semper humano generi adest, unitus et consparsus suo plasmati secundum placitum patris et caro factus, ipse est Iesus Christus dominus noster ... unus Iesus Christus, veniens per universam dispositionem et omnia in semetipsum recapitulans. In omnibus autem est et homo plasmatio dei, et hominem ergo in semetipsum recapitulans est, invisibilis visibilis factus, et incomprehensibilis factus comprehensibilis, et impassibilis passibilis, et verbum homo, universa in semetipsum recapitulans ... in semetipsum primatum assumens,.. universa attrahat ad semetipsum apto in tempore." III. 18. 1: "Quando incarnatus est filius homo et homo factus longam hominum expositionem in se ipso recapitulavit, in compendio nobis salutem praestans, ut quod perdideramus in Adam id est secundum imaginem et similitudinem esse dei, hoc in Christo Iesu reciperemus." Cf. the whole 18th chapter where the deepest thoughts of the Pauline Gnosis of the death on the cross are amalgamated with the Gnosis of the incarnation; see especially 18. 6, 7: "[Greek: Enosen oun ton anthropon to Theo. Ei gar me anthropos enikesen ten antipalon tou anthropou, ouk an dikaios enikethe ho echthros. Palin te, ei me ho Theos edoresato ten soterian,