Humanistic Studies of the University of Kansas, Vol. 1Mitchell, Arthur
Philosophy
Humanistic Studies of the University of Kansas, Vol. 1
Mitchell, Arthur
Humanities
Dehonestamentum[182] (dehonesto) is a general word for any object
of dishonor or disgrace: Fufidius, ancilla turpis, bonorum omnium
dehonestamentum, Sall. Lep. 22; auribus decisis vivere iubet, ostentui
clementiae suae, et in nos dehonestamento, Tac. A. 12.
Deliramenta (deliro) means nonsense, the result of “going out of the
furrow”: audin tu ut deliramenta loquitur? Men. 920; matrimonia inter
deos credi puerilium prope deliramentorum est, Plin. 2, 7, 5.
Detrimentum (detero) nowhere has its literal meaning of “loss by
rubbing”, but only loss in general, more often disadvantage or
misfortune: tantis detrimentis acceptis Octavius sese ad Pompeium
recepit, B. C. 3, 9, 8; futurum ut detrimentum in bonum verteret, B.
C. 3, 73, 6; ne quid res publica detrimenti accipiat, Cat. 1, 2. (_et
saepe_).
For the etymology of the interesting word elementum, see Walde.
Emolumentum (emolior) means the result of effort, gain, reward:
suscepta videntur a viris fortibus sine emolumento ac praemio, De Or.
II, 346.
Inanimentum (inanio) occurs only once, but in its context clearly means
“emptiness”: inanimentis explementum quaerito, Stich. 174.
Intertrimentum (intertero) unlike detrimentum, does have the literal
meaning of “loss by rubbing” as well as loss in general: in auro vero,
in quo nihil intertrimenti est, quae malignitas est? Liv. 34, 7; sine
magno intertrimento non potest haberi, quidvis dare cupis, Heaut. 448.
Laxamentum (laxo) means relaxation, alleviation, any unit of time or
space: ego nactus in navigatione nostra pusillum laxamenti, Fam. XII,
16, 3; alii removentes parietes aedis efficiunt amplum laxamentum
cellae, Vitr. 4, 7; eo laxamento cogitationibus dato, quievit in
praesentia seditio, Liv. 7, 38.
Momentum (moveo) means weight, impulse, importance: astra forma ipsa
figuraque sua momenta sustentat, N. II, 117; animus paulo momento
huc vel illuc impellitur, And. 266; sentiebat nullius momenti apud
exercitum futurum, Nep. VII, 8, 4.
Temperamentum (tempero) means moderation, moderate condition: senatus
Caesar orationem habuit meditato temperamento, Tac. A. III, 12;
egregium principatus temperamentum, si demptis utriusque vitiis solae
virtutes miscerentur, Tac. H. 2, 5.
Termentum (tero) is used once, in Plautus, where it is equivalent to
detrimentum: non pedibus termento fuit praeut ego erum expugnabo meum,
Bacch. 929. Festus says (p. 363) termentum pro eo, quod nunc dicitur
detrimentum, utitur Plautus in Bacchidibus.
Formamentum may be, and probably is, only an extended form of the noun
stem forma. It is not inconceivable that it is made on the verb stem
formo, but the other supposition is better. In the one occurrence of
it in classical Latin, the context plainly shows that it means shape,
form: omnia principiorum formamenta queunt in quovis esse nitore, Lucr.
2, 817. Arnobius (3, 109) uses it of the gods: formamenta divina.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account