Noli captivos esse tuos servulos, Absolve reos, compeditos erige, Et quos cruore redemisti proprio Rex bone tecum fac gaudere perpetim. Sit tibi Jesu, benedicte Domine, Gloria, virtus, honor, et imperium, Una cum Patre, sanctoque Paraclito, Cum quibus regnas Deus ante saecula. IN DEDICATIONE ECCLESIAE. AD LAUDES. Angulare fundamentum Lapis Christus missus est, Qui compage parietis In utroque nectitur, Quem Sion sancta suscepit, In quo credens permanet. Omnis illa Deo grata Et dilecta civitas Plena modulis in laude Et canore jubilo, Trinum Deum Unicumque Cum favore praedicat. Hoc in templo, summe Deus, Exoratus adveni, Et clementi bonitate Precum vota suscipe; Largam benedictionem Hic infunde jugiter. Hic promereantur omnes Petita acquirere, Et adepta possidere, Cum sanctis perenniter Paradisum introire Translati in requiem. Gloria et honor Deo Usquequo altissimo, Una Patri Filioque Inclyto Paraclito, Cui laus est et potestas Per aeterna saecula. IN FESTIS DUPLICIBUS. AD COMPLETORIUM. Salvator mundi, Domine, Qui nos salvasti hodie, In hac nocte nos protege, Et salva omni tempore. Adesto nunc propitius Et parce supplicantibus, Tu dele nostra crimina, Tu tenebras illumina. Ne mentem somnus opprimat, Nec hostis nos surripiat, Nec ullis caro petimus Commaculetur sordibus. Te reformator sensuum Votis precamur cordium, Ut puri castis mentibus Surgamus a cubilibus. Deo Patri sit gloria, Ejusque soli Filio, Cum Spiritu Paraclito, Et nunc, et imperpetuum. DE SANCTO VINCENTIO. AD LAUDES. Christi miles gloriosus Levita Vincentius Ut tribunal sponte rogum Conscendit intrepidus, Cujus salis crepitantis Per corpus minuciae Sparsim ibant atque prunae Vernabantur sanguine. Inter haec manet immotus Ille Dei famulus, Orans Christum in sublime Erectis luminibus. Gloria et honor Deo Usquequo altissimo, Una Patri Filioque Inclyto Paraclito, Cui laus est et potesta Per aeterna saecula. IN VISITATIONE BEATAE MARIAE. AD VESPERAS. Festum Matris gloriosae Plebs sancta concelebret, Pietatis viscerosae Gratiam expostulet Qua cognata copiose Sensit hic Elisabeth. Foecundatae senectutis Sterilem aggreditur Quae divinae jam virtutis Mater clam efficitur, Gratulatur cum salutis Consortem alloquitur. Mox non loquens exultavit Ad Verbi praesentiam, Sed Elisabeth expavit Matris excellentiam, Benedictaque clamavit Fructus affluentiam. Unde mihi quisquam putet Hoc, ait, praesagium, Ut devote me salutet Mater Regis omnium; Ventris mei fructum mutet In novum tripudium?