Hi sunt olivae duae coram Domino, Et candelabra luce radiantia, Praeclara coeli duo luminaria, Fortia solvunt peccatorum vincula, Portas Olympi reserunt fidelibus. Habent supernas potestatem claudere Sermone sedes, pandere splendentia Limina poli super alta sidera, Linguae eorum claves coeli factae sunt, Larvas repellunt ultra mundi limitem. Petrus beatus catenarum laqueos Christo jubente rupit mirabiliter Custos ovilis, et doctor Ecclesiae, Pastorque gregis, conservator ovium, Arcet luporum truculentam rabiem. Quodcumque vinclis super terram strinxerit Erit in astris religatum fortiter; Et quod resolvit in terris arbitrio Erit solutum super coeli radium; In fine mundi judex erit saeculi. Non impar Paulus huic, doctor gentium, Electionis templum sacratissimum, In morte compar, in corona particeps, Ambo lucernae et decus ecclesiae In orbe claro coruscant vibramine. O Roma felix, quae tuorum principum Es purpurata pretioso sanguine, Excellis omnem mundi pulchritudinem, Non laude tua sed sanctorum meritis, Quos cruentatis jugulasti gladiis. Vos ergo modo gloriosi martyres, Petre beate, Paule mundi lilium, Coelestis aulae triumphales milites, Precibus almis vestris nos ab omnibus Munite malis, ferte super aethera. Gloria Deo per immensa saecula; Sit tibi Nate decus et imperium, Honor, potestas, sanctoque Spiritui; Sit Trinitati salus individuae Per infinita saeculorum saecula. IN FESTO S. MARIAE MAGDALENAE. AD VESPERAS. Lauda, mater Ecclesia, Lauda Christi clementiam Qui septem purgat vitia Per septiformem gratiam. Maria soror Lazari, Quae tot commisit crimina, Ab ipsa fauce tartari Redit ad vitae limina. Aegra currit ad medicum Vas ferens aromaticum, Ita morbo multiplici Verbo curatur medici. Contriti cordis unctio, Cum lachrymarum fluvio, Et pietatis actio Ream solvit a vitio. Post fluxae carnis scandala, Fit ex lebete phiala, In vas translata gloriae De vase contumeliae. Surgentem cum victoria Jesum vidit ab inferis, Prima meretur gaudia Quae plus audebat caeteris. Uni Deo sit gloria Pro multiformi gratia, Qui culpas et supplicia Remittit et dat praemia. AD LAUDES. Aeterni Patris Unice, Nos pio vultu respice, Qui Magdalenam hodie Vocas ad thronum gloriae. In thesauro recondita Regis est drachma perdita, Gemmaque lucet inclyta Ex luto luci reddita. Jesu dulce refugium, Spes una poenitentium, Per peccatricis meritum Peccati solve debitum. Nos vitiorum stimuli Jugi vexant instantia, Et blandimentis saeculi Corrumpunt lenocinia.[6] Uni Deo sit gloria Pro multiformi gratia, Qui culpas et supplicia Remittit, et dat praemia. ---------- [6] Libet, nec licet libere Tibi pro voto psallere, Dum mens aegra sub miserae Carnis gemiscit onere.