Fracto demum sacramento, Ne vacilles, sed memento Tantum esse sub fragmento Quantum toto tegitur. Nulla rei fit scissura; Signi tantum fit fractura, Quae nec status, nec statura Signati minuitur. Ecce panis angelorum, Factus cibus viatorum, Vere panis filiorum, Non mittendus canibus. In figuris praesignatur, Cum Isaac immolatur: Agnus Paschae deputatur, Datur manna patribus. Bone pastor, panis vere, Jesu, nostri miserere; Tu nos pasce, nos tuere, Tu nos bona fac videre In terra viventium. Tu, qui cuncta scis et vales, Qui nos pascis hic mortales, Tuos ibi commensales, Cohaeredes et sodales Fac sanctorum civium. ---------- [8]Habetur et in Rom. IN ANNUNCIATIONE DOMINI. Humani generis Cessent suspiria; Beata miseris Affert hic nuntia Dies mortalibus. Unius scelere Cuncti cecidimus; Lapsos erigere Venit Altissimus De coeli sedibus. Delectae Virgini Quae Deum pariat, Angelus Domini Salutis nuntiat Nostrae mysterium. O beatissima Prae mulieribus, Virgo castissima, Deum visceribus Suscipe filium. Virtute Spiritus In sinu Virginis, Innocens penitus A labe criminis Caro compingitur. Per hanc infantibus Lactescit teneris Ille qui mentibus Panis a superis In coelis editur. Quod sine tempore De Patre nascitur, Mortali corpore Verbum induitur, Ut salvet hominem. Corpus hoc offeret In sacrificium; Servos ut liberet, Totum in pretium Effundet sanguinem. Errabam devius Exul a patria, Semitae nescius Ad vera gaudia Per quam regrediar. In mea Dominus Venit exilia, Viaeque terminus Ipse fit, et via; Tutus hac gradiar. O Veritas latens Sub velo corporis, Sed oculis patens Mundati pectoris, Tu nos illumina. Et tu pro miseris Supplica numini, Quae te dum asseris Ancillam Domini, Fis mundi domina. IN FESTO SS. DIONYSII EPISCOPI, RUSTICI, ET ELEUTHERII MARTYRUM. Exultet Ecclesia, Dum triumphat Gallia Patre Dionysio. Exultet uberius Felici Parisius Illustris martyrio. Dies festus agitur Quo trium recolitur Martyrum victoria: Quorum patrocinio Tota gaudet regio, Regni stat potentia. Juxta patrem positi Bellatores inclyti, Digni sunt memoria. Sed illum praecipue Recolit assidue Regalis Ecclesia. Hic a summo praesule Directus in Galliam, Non gentis incredulae Veretur insaniam. Gallorum apostolus Venerat Lutetiam, Quam tenebat subdolus Hostis velut propriam. Hic constructo Christi templo, Verbo docet et exemplo, Coruscat miraculis. Turba credit, error cedit, Fides crescit, et clarescit Nomen tanti praesulis. His auditis fit insanus Imperator inhumanus, Mittitque Sisinnium, Qui pastorem animarum, Fide, vita, signis clarum, Trahat ad supplicium.