Item primus liber, scilicet naturæ, non potest falsificari, nec deleri, neque false interpretari; ideo hæretici non possunt eum false intelligere, nec aliquis potest in eo fieri hæreticus. Sed secundus potest falsificari et false interpretari et male intelligi. Attamen uterque liber est ab eodem, quia idem Dominus et creaturas condidit, et sacram Scripturam revelavit. Et ideo conveniunt ad invicem, et non contradicit unus alteri, sed tamen primus est nobis connaturalis, secundus supernaturalis. Præterea cum homo sit naturaliter rationalis, et susceptibilis disciplinæ et doctrinæ; et cum naturaliter a sua creatione nullam habeat actu doctrinam neque scientiam, sit tamen aptus ad suscipiendum eam; et cum doctrina et scientia sine libro, in quo scripta sit, non possit haberi, convenientissimum fuit, ne frustra homo esset capax doctrinæ et scientiæ, quod divina scientia homini librum creaverit, in quo per se et sine magistro possit studere doctrinam necessariam; propterea hoc totum istum mundum visibilem sibi creavit, et dedit tanquam librum proprium et naturalem et infallibilem, Dei digito scriptum, ubi singulæ creaturæ quasi literæ sunt, non humano arbitrio sed divino juvante judicio ad demonstrandum homini sapientiam et doctrinam sibi necessariam ad salutem. Quam quidem sapientiam nullus potest videre, neque legere per se in dicto libro semper aperto, nisi fuerit a Deo illuminatus et a peccato originali mundatus. Et ideo nullus antiquorum philosophorum paganorum potest legere hanc scientiam, quia erant excæcati quantum ad propriam salutem, quamvis in dicto libro legerunt aliquam scientiam, et omnem quam habuerunt ab eodem contraxerunt; sed veram sapientiam quæ ducit ad vitam æternam, quamvis fuerat in eo scripta, legere non potuerunt. Ista autem scientia non est aliud nisi cogitare et videre sapientiam scriptam in creaturis, et extrahere ipsam ab illis, et ponere in animâ, et videre significationem creaturarum. Et sic comparando ad aliam et conjungere sicut dictionem dictioni, et ex tali conjunctione resultat sententia et significatio vera, dum tamen scia homo intelligere et cognoscere. |Nature of his arguments.|