“Ad policiam regalem non requiritur quod rex sit supra omnes sui regni tam regulariter quam casualiter――sed sat est quod rex sit supra unumquamlibet, et supra totum regnum regulariter, et regnum sit supra eum casualiter et in aliquo eventu.” Again, “Similiter in regno: et in toto populo libero est suprema fontalis potestas inabrogabilis; in rege vero potestas mysterialis [_ministerialis?_] honesto ministerio. Et sic aliquo modo sunt duo potestates; sed quia una ordinetur propter aliam, potest vocari una effectualiter, et casu quo regnum rex in tyrannidem convertat et etiam incorrigibilis, potest a populo deponi, tanquam a superiore potestate.” Expos. Matth. fol. 71, a. c. Paris. 1518. To the objection urged against this principle from the metaphorical designation of head given to a king, he answers: “Non est omnino simile inter caput verum et corpus verum, et inter caput mysticum et corpus mysticum. Caput verum est supra reliquam partem sui corporis, et tamen nego regem esse majoris potestatis quam reliquam partem sui regni,” &c. Ibid. fol. 62. b. {348} “Rex utilitatem reipublicæ dissipans et evertens incorrigibilis, est deponendus a communitate cui præest. Rex non habet robur et auctoritatem nisi a regno cui libere præest,” Ibid. fol. 69. c. Speaking of the excision of a corrupt member from the human body, in illustration of the treatment of a tyrant, he says: “Cum licentia totius corporis veri tollitur hoc membrum; etiam facultate totius corporis mystici, tu, tamque minister com̃itatis, potes hunc tyrannum occidere, dum est licite condempnatus.” Tert. Sentent. fol. 139, c. d. Paris. 1517. Note E, Footnote 21.