The affairs of the Church are not considered during the opening of the first four seals. They begin to be consider'd at the opening of the fifth seal, as was said above; and are further considered at the opening of the sixth seal; and the seventh seal contains the times of the great Apostacy. And therefore I refer the Epistles to the seven Churches unto the times of the fifth and sixth seals: for they relate to the Church when she began to decline, and contain admonitions against the great Apostacy then approaching. When _Eusebius_ had brought down his _Ecclesiatical History_ to the reign of _Dioclesian_, he thus describes the state of the Church: _Qualem quantamque gloriam simul ac libertatem doctrina verae erga supremum Deum pietatis a Christo primum hominibus annunciata, apud omnes Graecos pariter & barbaros ante persecutionem nostra memoria excitatam, consecuta sit, nos certe pro merito explicare non possumus. Argumento esse possit Imperatorum benignitas erga nostros: quibus regendas etiam provincias committebant, omni sacrificandi metu eos liberantes ob singularem, qua in religionem nostram affecti erant, benevolentiam._ And a little after: _Jam vero quis innumerabilem hominum quotidie ad fidem Christi confugientium turbam, quis numerum ecclesiarum in singulis urbibus, quis illustres populorum concursus in aedibus sacris, cumulate possit describere? Quo factum est, ut priscis aedificiis jam non contenti, in singulis urbibus spatiosas ab ipsis fundamentis exstruerent ecclesias. Atque haec progressii temporis increscentia, & quotidie in majus & melius proficiscentia, nec livor ullus atterere, nec malignitas daemonis fascinare, nec hominum insidiae prohibere unquam potuerunt, quamdiu omnipotentis Dei dextra populum suum, utpote tali dignum praesidio, texit atque custodiit. Sed cum ex nimia libertate in negligentiam ac desidiam prolapsi essemus; cum alter alteri invidere atque obtrectare caepisset; cum inter nos quasi bella intestina gereremus, verbis, tanquam armis quibusdam hastisque, nos mutuo vulnerantes; cum Antistites adversus Antistites, populi in populos collisi, jurgia ac tumultus agitarent; denique cum fraus & simulatio ad summum malitiae culmen adolevisset: tum divina ultio, levi brachio ut solet, integro adhuc ecclesiae statu, & fidelium turbis libere convenientibus, sensim ac moderate in nos caepit animadvertere; orsa primum persecutione ab iis qui militabant. Cum vero sensu omni destituti de placando Dei numine ne cogitaremus quidem; quin potius instar impiorum quorundam res humanas nulla providentia gubernari rati, alia quotidie crimina aliis adjiceremus: cum Pastores nostri spreta religionis regula, mutuis inter se contentionibus decertarent, nihil aliud quam jurgia, minas, aemulationem, odia, ac mutuas inimicitias amplificare studentes; principatum quasi tyrannidem quandam contentissime sibi vindicantes: tunc demum juxta dictum Hieremiae, _obscuravit Dominus in ira sua filiam Sion, & dejecit de caelo gloriam