VIcessimo[134] primo Julii in vestiario Dñus custos et octo Seniores dispensarunt cum _Decreto de concione et appictantia habendis, die Dominico post festum Sᵗⁱ Petri ad vincula_; ne vocata et conveniente turba, morbus ille, qui ante quinque dies quamplurimos infestarat, dissipatior et periculosior fiat. Etenim 15, 16, et 17, hujus Julii aegrotant plus minus trecenti homines; et infra duodecim dierum spatium mortui sunt (ne quid errem) centum scholares, praeter cives non paucos. Tempus sine dubio calamitosissimum et luctu plenum. Nam quidam lectos differentes[135], agitati nescio quo morbi et doloris furore, suos custodes baculis caedunt et abigunt; alii per areas et plateas insanientium more circumcursant; alii in profundam aquarum praecipites insiliunt; nemo tamen, summo Deo gratia, desperanter perit. Franguntur omnium animi. Fugiunt medici, non propter necessitatem fratrum, sed propter se et cistas creati. Relinquuntur miseri. Domini, doctores, et collegiorum praefecti, ad unum pene omnes abeunt. Custos noster, longe omnium vigilantissimus, domi apud nos manet; in aegrotis omnem curam, laborem, diligentiam impensus[136] collocat; die toto, et nocte etiam intempesta, eos sedulo invisit. Moriuntur e nostris quinque. Omnis aula, omne collegium, aut domi, aut in via ad patriam, suos habet mortuos. Mirari quis posset multitudinem ad medicastrorum domos cum matulis citato cursu properantium. Pharmacopolarum etiam conservata syrupos, olea, aquas dulces, pixides, cujusque generis confectiones, brevissimo tempore exhausta. Laborant aegroti vehementissimo tum capitis tum stomachi dolore; vexantur phrenesi; privantur intellectu, memoria, visu, auditu, et caeteris etiam sensibus. Crescente morbo, non capiunt cibos, non dormiunt, ministros aut custodes non patiuntur. Semper, vel in ipsa morte, mirae orum strenuitas et corporis robur; et eo declinante, omnia modis impense contrariis eveniunt. Nulli complexioni aut constitutioni parcitur; cholericos tamen praecipue hic morbus molestos habet; cujus ut causas, sic et curas ignorant medici. Natum suspicantur multi, vel ex foetido et pestilenti furum e carceribus prodeuntium aëre (quorum duo vel tres sunt ante paucos dies in vinculis mortui) vel ex artificiosis diabolicis et plane papisticis flatibus e Lovaniensi barathro excitatis, et ad nos scelestissime et clam emissis. Nam illi solum et hic et alibi decumbunt aegroti, qui in castro, et _guilda_, quam appellant, aula, quinto et sexto hujus mensis adsunt[137]. Assisiorum judices, dominus Robertus Bell, capitatis baro scaccarii etc. qualem hactenus non peperit Anglia; dominus Johannes Barrham, dominae reginae serviens ad legem; papisticae pravitatis uterque apertissimi hostes et acerrimi vindices: vicecomes Oxoniensis comitatis[138], equites aurati duo, armigeri et pacis justiciarii octo, generosi plures, horum non pauci famuli, omnes (uno aut attero exceptis) _de grandi_, ut loquuntur, _jure_, statim post fere relictam Oxoniam mortui sunt.