Isca parens florum, placido qui spumeus ore Lambis lapillos aureos; Qui maestos hyacinthos, et picti [Greek: anthea] tophi Mulces susurris humidis; Dumque novas pergunt menses consumere lunas C[oe]lumque mortales terit, Accumulas cum sole dies, aevumque per omne Fidelis induras latex; O quis inaccessos et quali murmure lucos Mutumque solaris nemus! Per te discerpti credo Thracis ire querelas Plectrumque divini senis. VENERABILI VIRO PRAECEPTORI SUO OLIM ET SEMPER COLENDISSIMO MAGISTRO MATHAEO HERBERT. Quod vixi, Mathaee, dedit pater, haec tamen olim Vita fluat, nec erit fas meminisse datam. Ultra curasti solers, perituraque mecum Nomina post cineres das resonare meos. Divide discipulum: brevis haec et lubrica nostri Pars vertat patri, posthuma vita tibi. PRAESTANTISSIMO VIRO THOMAE POELLO IN SUUM DE ELEMENTIS OPTICAE LIBELLUM.[56] Vivaces oculorum ignes et lumina dia Fixit in angusto maximus orbe Deus; Ille explorantes radios dedit, et vaga lustra In quibus intuitus lexque, modusque latent. Hos tacitos jactus, lususque, volubilis orbis Pingis in exiguo, magne[57] Poelle, libro, Excursusque situsque ut Lynceus opticus, edis, Quotque modis fallunt, quotque adhibenda fides. Aemula Naturae manus! et mens conscia c[oe]li. Ilia videre dedit, vestra videre docet. FOOTNOTES: [56] The version in _Elementa Opticae_ has _Eximio viro, et amicorum longe optimo, T. P. in hunc suum de Elementis Opticae libellum_. [57] _El. Opt._ has _docte_. AD ECHUM. O quae frondosae per am[oe]na cubilia silvae Nympha volas, lucoque loquax spatiaris in alto, Annosi numen nemoris, saltusque verendi Effatum, cui sola placent postrema relatus! Te per Narcissi morientis verba, precesque Per pueri lassatam animam, et conamina vitae Ultima, palantisque precor suspiria linguae. Da quo secretae haec incaedua devia silvae, Anfractusque loci dubios, et lustra repandam. Sic tibi perpetua--meritoque--haec regna juventa Luxurient, dabiturque tuis, sine fine, viretis Intactas lunae lachrymas, et lambere rorem Virgineum, c[oe]lique animas haurire tepentis. Nec cedant aevo stellis, sed lucida semper Et satiata sacro aeterni medicamine veris Ostendant longe vegetos, ut sidera, vultus! Sic spiret muscata comas, et cinnama passim! Diffundat levis umbra, in funere qualia spargit Ph[oe]nicis rogus aut Pancheae nubila flammae! THALIA REDIVIVA. 1678. TO THE MOST HONOURABLE AND TRULY NOBLE HENRY, LORD MARQUIS AND EARL OF WORCESTER, &c. My Lord,