et parsimoniæ, parentes suos mortuos devorâsse, sic filius hic meus primogenitus, Scythis ipsis minus mansuetus, patrem vivum totum et calcitrantem exsorbere enixus est. Nec tamen hac de causa sobolem meam esurientem exheredavi. Sed famem istam pro valido testimonio virilitatis roborisque potius habui, cibumque ad eam satiandam, salva paterna mea carne, petii. Et quia bilem illam scaturientem ad æs etiam concoquendum idoneam esse estimabam, unde æs alienum, ut minoris pretii, haberem, circumspexi. Rebus ita se habentibus, ab avunculo meo Johanne Doolittle, Armigero, impetravi ut pecunias necessarias suppeditaret, ne opus esset mihi universitatem relinquendi antequam ad gradum primum in artibus pervenissem. Tunc ego, salvum facere patronum meum munificum maxime cupiens, omnes libros primæ editionis operis mei non venditos una cum privilegio in omne ævum ejusdem imprimendi et edendi avunculo meo dicto pigneravi. Ex illo die, atro lapide notando, curæ vociferantes familiæ singulis annis crescentis eo usque insultabant ut nunquam tam carum pignus e vinculis istis aheneis solvere possem. Avunculo vero nuper mortuo, quum inter alios consanguineos testamenti ejus lectionem audiendi causa advenissem, erectis auribus verba talia sequentia accepi:--"Quoniam persuasum habeo meum dilectum nepotem Homerum, longa et intima rerum angustarum domi experientia, aptissimum esse qui divitias tueatur, beneficenterque ac prudenter iis divinis creditis utatur,--ergo, motus hisce cogitationibus, exque amore meo in ilium magno, do, legoque nepoti caro meo supranominato omnes singularesque istas possessiones nec ponderabiles nec computabiles meas quæ sequuntur, scilicet: quingentos libros quos mihi pigneravit dictus Homerus, anno lucis 1792, cum privilegio edendi et repetendi opus istud 'scientificum' (quod dicunt) suum, si sic elegerit. Tamen D. O. M. precor oculos Homeri nepotis mei ita aperiat eumque moveat, ut libros istos in bibliotheca unius e plurimis castellis suis Hispaniensibus tuto abscondat." His verbis (vix credibilibus) auditis, cor meum in pectore exsultavit. Deinde, quoniam tractatus Anglice scriptus spem auctoris fefellerat, quippe quum studium Historiæ Naturalis in Republica nostra inter factionis strepitum languescat, Latine versum edere statui, et eo potius quia nescio quomodo disciplina academica et duo diplomata proficiant, nisi quod peritos linguarum omnino mortuarum (et damnandarum, ut dicebat iste πανοῦργος Gulielmus Cobbett) nos faciant. Et mihi adhuc superstes est tota ilia editio prima, quam quasi crepitaculum per quod dentes caninos dentibam retineo. OPERIS SPECIMEN. (_Ad exemplum Johannis Physiophili speciminis Monachologiæ._) 12. S. B. _Militaris_, |Wilbur|. _Carnifex_, |Jablonsk|. _Profanus_, |Desfont|.