[17] Cicero gives a humorous comment on this contention: ‘περὶ δυνατῶν me scito κατὰ Διόδωρον κρίνειν; quapropter si venturus es, scito necesse esse te venire: sin autem non es, τῶν ἀδυνάτων est te venire. nunc vide, utra te κρίσις magis delectet, Χρυσιππείαne, an haec, quam noster Diodotus non concoquebat. sed de his etiam rebus, otiosi cum erimus, loquemur; hoc etiam κατὰ Χρύσιππον δυνατόν est’ _ad Fam._ ix 4. [18] Aët. _plac._ i 27, 5. [19] _ib._ i 28, 3. [20] εἱμαρμένη ἐστὶν ὁ τοῦ κόσμου λόγος _ib._ [21] ἤ, λόγος τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προνοίᾳ διοικουμένων Aët. _plac._ i 28, 3. [22] ἢ λόγος καθ’ ὃν τὰ μὲν γεγονότα γέγονε, τὰ δὲ γινόμενα γίνεται, τὰ δὲ γενησόμενα γενήσεται _ib._ [23] ‘ex quo fieri, ut quae secundum fatum sunt etiam ex providentia sint, eodemque modo quae secundum providentiam ex fato, ut putat Chrysippus. alii vero, quae quidem ex providentiae auctoritate, fataliter quoque provenire, nec tamen quae fataliter ex providentia, ut Cleanthes’ Chalc. _in Timaeum_ 144 (Arnim ii 933). [24] ‘Chrysippus ... deum dicit esse ... fatalem vim et necessitatem rerum futurarum’ Cic. _N. D._ i 15, 39. [25] ‘a te dictum est anum fatidicam πρόνοιαν a Stoicis induci, id est providentiam. quod eo errore dixisti, quod existimas ab his providentiam fingi quasi quandam deam singularem, quae mundum omnem gubernet et regat. plene autem et perfecte sic dici existimato, providentia deorum mundum administrari’ _ib._ ii 29, 73 and 74. [26] Χρύσιππος καὶ Ζήνων ὑπέθεντο ... διὰ πάντων διήκειν τήν πρόνοιαν αὐτοῦ Hippolyt. _Philos._ 21, 1 (Arnim i 153). [27] ἥντινα [τὴν εἱμαρμένην] μὴ διαφέρειν πρόνοιαν καὶ φύσιν καλεῖν Aët. _plac._ i 27, 5. [28] ‘talis igitur mens mundi cum sit, ob eamque causam vel prudentia vel providentia appellari recte possit (Graece enim πρόνοια dicitur) ...’ Cic. _N. D._ ii 22, 58. The term ‘nature’ is used in the same sense by Epicurus also, though it does not harmonize very well with his theory; ‘natura gubernans’ _R. N._ v 78. [29] ὅταν οὖν ἐκπύρωσις γένηται, μόνον ἄφθαρτον ὄντα τὸν Δία τῶν θεῶν ἀναχωρεῖν ἐπὶ τὴν πρόνοιαν, εἶτα ὁμοῦ γενομένους ἐπὶ μιᾶς τῆς τοῦ αἰθέρος οὐσίας διατελεῖν ἀμφοτέρους Plut. _comm. not._ 36, 5. [30] ‘habet quasi viam quandam et sectam, quam sequatur’ Cic. _N. D._ ii 22, 57. [31] _ib._ 22, 58. [32] ‘[mundi] quidem administratio nihil habet in se, quod reprehendi possit; ex iis enim naturis, quae erant, quod effici optimum potuit, effectum est’ _ib._ 34, 86. [33] _ib._ 39, 98. [34] ‘omnia hominum causa facta esse et parata’ _ib._ ii 61, 154. [35] ‘deorum et hominum causa factum esse mundum’ _ib._ 53, 133. [36] ‘est enim mundus quasi communis deorum atque hominum domus aut urbs utrorumque’ Cic. _N. D._ ii 62, 154; ‘intraturus es urbem dis hominibusque communem’ Sen. _Dial._ vi 18, 1. [37] Cic. _N. D._ ii 47, 122.