"Ita dixit Breitmann et sanctus Pater respondit: Me piace semper intendere tutto cio che l'on dit, Sed tu dic mihi la sua ragione: Tu non homo natus es, solus mangiar maccheroni. "Tonitrus et cespes!" dixit Johanes Breitmann. "Si veritatem cupies, tunc ego sum der right man; Percute semper ferrum dum caldum est et malleable, Nunc est tuum tempus te facere infallible. "In nostra America quum Praeses decet abire, Die ultimo fecit omne quod posset imaginire. Appointet ambasciatores et post-magistros, Consules et alios, per dextros et sinistros. "Quum Rex Bomba ista Neapolit-anus, Compulsus fuit to shin it - ut dixit Africanus- Fecit ultimo die ducos et countos, vanus. (Inter alios M'Closkey, tuus Hibernicus chanberlanus.)[73] "Et quia tu es; ut credo; ultimus Poporum, Facis bene devenire, quod dicitur High Cockalorum- Sei magnissimus toad in the puddle, ite caput, magnamente; Et ERITIS SICUT DEUS, nemine contradicente! "Unus error solus, Sancte Pater commisisti. Quia primus infallible non te proclamavisti, Nam nemo audet dicere: Papa fecit quod non est bonus. Decet semper jactare super alios probandi onus. 'Conceptio Immaculata, hoc modo fixisti, Et nemo audet dicere unum verbum, de isti: Non vides si infallibilis es, et vultis es exdare,[74] Non alius sed tu solus hanc debet proclamare." "Figlio mio," dixit Papa; "Tu es homo mirabilis, Tua verba sunt mi dulcior quam ostriche cum Chablis In tutta Roma, de Alemania gente, Non ho visto uno con si grande mente. "Vero benedetto es - eris benedictus, Tibi mitterem photographiam in quo sum depictus. Tu comprendes situatio - il punto et gravamen. Sunt pauci clerici ut te. Nunc dico tibi. - Amen!" THE FIRST EDITION OF BREITMANN. SHOWING HOW AND WHY IT WAS THAT IT NEVER APPEARED. "Uns ist in alten Maeren wunders viel geseit Von Helden lobebaeren, von grosser Arebeit. Von Festen und Hochzeiten, von Weinen und Klagen, Von kuehnen Recken Streiten, moht Ihr nun Wunder horen sagen." - Der Nibelungen Lied. DO oos, in anciend shdory, Crate voonders ish peen told Of lapors fool of glory, Of heroes bluff und bold; Of high oldt times a-kitin, Of howlin und of tears, Of kissin and of vightin, All dis we likes to hears. Dere growed once dimes in Schwaben, Since fifty years pegan, An shild of decend elders, His name Hans Breitemann. De gross adfentures dat he had, If you will only look, Ish all bescribed so truly In dis fore-lyin book. Und allaweil dese lieder Vere goin troo his het, De writer lay von Sonntay a-shleepin in his bett; Vhen, lo! a yellow bigeon Coom to him in a dream, De same dat Mr. Barnum Vonce had in his Museum. Und dus out-shprach de bigeon: "If you should brint de songs Or oder dings of Breitmann Vhich to dem on-belongs, Dey will tread de road of Sturm and Drang, Die wile es mohte leben,[75] Und be mis-geborn in pattle- To dis fate ish it ergeben."