------------------------------------------------------------------------ APPENDIX A EXTRACT FROM THE “LIFE OF ST. SAMSON” (Ed. by Fawtier, pp. 143-5) Quadam autem die, cum per quendam pagum quem Tricurium vocant deambularet, audivit, ut verum esset, in sinistra parte de eo, homines baccantum ritu quoddam phanum per imaginariam ludum adorantes; atque ille annuens fratribus ut starent et silerent dumque quiete, et ipse de curru ad terram descendens et ad pedes stans, intendensque in his qui idolum colebant, vidit ante eos in cujusdam vertice montis, simulacrum abominabile adsistere; in quo monte et ego fui, signumque crucis quod sanctus Samson sua manu cum quodam ferro in lapide stante sculpsit adoravi et mea manu palpavi; quod sanctus Samson, ut vidit, festine ad eos, duos apud se tantum fratres eligens, properavit atque ne idolum, unum Deum qui creavit omnia, relinquentes, colere deberent, suaviter commonuit, adstante ante eos eorum comite Guediano; atque excusantibus illis malum non esse mathematicum eorum parentum in ludo servare, aliis furentibus, aliis deridentibus, non nullis autem quibus mens erat sanior ut abiret hortantibus, continuo adest virtus Dei publice ostensa. Nam puer quidam equos in cursu dirigens a quodam veloci equo ad terram cecidit collumque ejus subtus se praecipitem plicans, exanimum paene corpus in jecturam tantum remansit. Flentibus autem circa illum vicinis suis, sanctus Samson dixit “Videtis quod simulacrum vestrum non potest huic mortuo adjutorium dare? Si autem promittitis vos hoc idolum penitus destruere et non amplius adorare ego illum, Deo in me operante, redivivum resuscitabo.” Adquiescentibus autem illis, jussit eos paulo longius secedere, atque illo orante super exanimem per binas ferme horas, illum qui expiratus fuerat redivivum palam omnibus atque incolumem redidit. Videntibus autem illis, unanimes omnes una cum supradicto comite, procidentes ad sancti Samsonis pedes, idolum penitus destruxerunt. * * * * *