Stephanus rex Angl[orum] Ricardo de Luci et vicecomiti Essex [ie] salutem. Precipio quod Episcopus Wyntoniensis frater meus ita bene et in pace teneat....[255] et capella(m) sua(m) que canonici diracionaverunt sicut Rogerus episcopus Salisburiensis melius tenuit tempore comitis Eustachii de Bolonia et deinceps usque ad diem qua rex Henricus avunculus meus fuit vivus et mortuus. Et super hoc non ponantur canonici sui de Sancto Martino in placitum versus prepositum de Wyrtela de vel de pecunia sua. Et Moric[ius] vicecomes quietus sit de plegio illius et pecunia canonicorum quam replegiant. Teste Roberto de Ver apud Wyndsor[es].[256] The address of this charter would seem to support the view I suggested in ‘Geoffrey de Mandeville’ (p. 109), that Richard de Luci may have held the post of local justiciar of Essex.[257] For the sheriff, clearly, was Maurice (de Tiretei, _i.e._ Tiltey).[258] Imperfect though it be, we can, I think, connect the subject in dispute with an aggression consequent on the Conquest by the ‘pious founder’ at Writtle.[259] Let us now return to the document of which I speak above (p. 109, l. 1): Stephanus dei gratia rex Anglie Andr[ee] Buch[uinte] et vic[ecomiti] et civibus suis London[ie] salutem. Precipio quod R[ogerus] episcopus Saresberiensis teneat ecclesiam Sancti Martini London[ie] et omnes terras eidem pertinentes in civitate et extra ita bene et honorifice sicut melius tenuit tempore regis Henrici et modo postea. Et de quocunque disseisitus est ipse vel ecclesia sua et canonici sui ejusdem ecclesie postquam discordia incepta inter nos, reseisiantur, et nominatim de terra Alderesgate disseisiti sunt ipse et canonici sui pro filiis Huberti juvenis, et bene et in pace teneant, sicut tenuerunt melius die quâ rex Henricus fuit vivus et mortuus, et modo postea.[260]