=Hic tractat causam, quare accidit quod laici, quasi iuris amici, luxurie presbiterorum consuetudinem abhorrentes, eam multociens castigantes grauiter affligunt.= Cap^m. xxii. Hoc dicit clerus, quod, quamuis crimine plenus Sit, non est laici ponere crimen ei; Alter et alterius cleri peccata fauore Excusat, quod in hiis stat sine lege reus. Non accusari vult a laicis, tamen illos Accusat, que sibi libera frena petit. Libera sunt ideo peccata placencia clero, Sit nisi quod laici iura ferantur ibi. 1680 Presbiter insipiens populum facit insipientem, Et mala multa parit qui bona pauca sapit: Clerus lege carens populum dat lege carentem, Sic parat et causam presbiter ipse suam: Nam quia lege caret laicus, sine lege ~manentem~ Ignorat clerum, quem videt esse reum. Si foret et sapiens clerus, sapiencia plebis Staret, vt in lege perstet vterque simul; Set quia iam fatui patet insipiencia cleri, Despicitur vita desipientis ita. 1690 Pluribus exemplis natura iuuat racionem, Doccius vnde suum iudiciale regat. Hinc est quod latitans bubo lucis iubar odit, Escam vestigat nocte, veretur aues: In quam forte greges auium si lumina figant,[409] Conclamando volant et laniando secant. Presbiteros notat iste reos, qui corpore fedi Que sunt luxurie feda latenter agunt; Hos laici quasi lucis aues restringere querunt, Zelo succensi legis, amore dei. 1700 Preuaricatus enim Iudas non amplius inde Seruorum Cristi dignus honore fuit. Dum iuga luxurie supportat presbiter, ipsum Si pungant laici, computet ~inde sibi~. Iusto iudicio lex vult, quod iuris abusor Amittat vicio quod sibi iura dabant. Ecclesie fratres in Cristo nos sumus omnes, Semper et alterius indiget alter ope: Lex tamen hoc dicit, frater quod si tuus erret, Corripe, sic et eum fac reuenire deo: 1710 Si te non audit, dic ecclesie, set et illam Si non audire vult, nec adheret ei, Amplius ille tibi velut Ethnicus est reputandus, Quo sibi de culpa parcere nullus habet. Presbiter ergo suis assistens cotidianis Peccatis nullo debet honore frui: Non erit exemptus, nam qui neque iura veretur, Non est iusticie quod quis honoret eum: Qui contra legem vetitis presumpserit vti, Debet concessis lege carere bonis. 1720 Omne quod occultum latet, vlteriore patebit Fine, nec excusat ordo vel ille status. Dic, sibi quid valuit tunc excusacio ficta, Dum foliis fici se male texit Adam? Quid valet aut, culpam carnis si presbiter vmbra Contegat ipse sui fultus honore status? =Hic scribit contra hoc quod aliqui presbiteri dicunt, qualiter ipsi in carnis luxuriam committendo non grauius hominibus laicis deum offendunt.=