Cap^m. viii. Cumque sui Regis legi sit legius omnis Subditus, et toto corpore seruit ei, Est ita conueniens quod eum de corde fideli Mentis in affectu legius omnis amet: Regis et est proprium, commissam quod sibi plebem Dirigat, et iusta lege gubernet eam. Hinc est, quod normam scriptis de pluribus ortam Regis ego laudi scribere tendo mei. O pie rex, audi que sit tua regula regni, Concordans legi mixtaque iure dei. 590 Legum frena tenens freno te forcius arce; Dum nullum metuis, sis metus ipse tibi: Namque timor, virtus humilis, fugit omne superbum, Et quasi virtutum clauiger esse solet. Est tibi, rex, melius quod te de lege gubernes, Subdere quam mundi singula regna tibi: Est propter mundum tibi subdita sors aliorum, Tu propter celum subditus esto deo. Vt tibi deseruit populus de lege subactus, Cristi seruiciis temet ad instar habe: 600 Vincere te studeas, alios qui vincis, et omnes Excessus animi subdere disce tui: Iustificans alios cupias te iustificare, Iuraque dans plebi, des ita iura tibi. Qui superas alios, temet superare labora; Si rex esse velis, te rege, rex et eris. Qua fore se regem poterit racione fateri, Mentis qui proprie non regit acta sue? Non valet hoc regimen aliis conferre salutem, Dum sibi non fuerit rector, vt esse decet. 610 Dum tibi cuncta licent, ne queras cuncta licere, Res etenim licite noxia sepe ferunt: Tu super es iura, iustus set viue sub illis,[534] Spesque tui nobis causa salutis erit. Est mors ira tua, potes id quod non licet, et te Prestita vota tamen ducere iuris habent: Quod licet illesa mentis precordia seruat, Omne tamen licitum non probat esse probum: Quod licet est tutum, set que potes illa sub arto Discute iudicio fultus honore tuo. 620 Micius acta regas, aliter nisi causa requirat; Asperitas odium seuaque bella mouet. Non te pretereat populi fortuna potentis Publica, set sapiens talia fata caue. Vita Pharaonis et gesta maligna Neronis, Que iusto regi sunt fugienda docent. O bone rex iuuenis, fac quod bonitate iuuentus Sit tua morigeris dedita rite modis. Quid tibi forma iuuat vel nobile nomen Auorum, Si viciis seruus factus es ipse tuis? 630 Doctor Alexandri Magni prauos sibi mores Primitus edocuit, dum puer ipse fuit: Rex puer hec didicit, que post dum dedidicisse Temptauit, primus obstat abusus ei: Vicit Alexander Darium simul et Babilonem, Set nequit impressum vincere corde malum. Nuper in exemplis scripserunt sic sapientes, Quod prius imbuerit, testa tenere solet: Rex, igitur cicius viciosos pelle remotos, Nam vix turpe vetus nescit abire foras. 640 Plaude bonis, fuge prauorum consorcia, labem De pice tractata contrahit egra manus.