Cap^m. iiii. Hic loquitur de legibus eorum positiuis, que quamuis ad cultum anime necessarie non sunt, infinitas tamen constituciones quasi cotidie ad eorum lucrum nobis grauiter imponunt.[90] Cap^m. v. Hic loquitur de prelatis illis,[91] qui bona mundi temporalia possidentes spiritualia omittunt. Cap^m. vi. Hic loquitur[92] qualiter Cristus pacem suis discipulis dedit et reliquit: dicit[93] tamen quod modo propter bona terrena guerras saltem contra Cristianos prelati legibus suis positiuis instituunt et prosequntur. Cap^m. vii. Hic loquitur[94] qualiter clerus in amore dei et proximi deberet pius et paciens existere, et non bellicosus. Cap^m. viii. Hic tractat eciam[95] qualiter non decet prelatos ex impaciencia contra populum Cristianum aliqualiter[96] bella mouere; set tantum ex precibus absque impetu ire omnem deo adiuuante mundi deuincant maliciam. Cap^m. ix. Hic tractat quod, sicut non decet dominos temporales usurpare sibi regimen in spiritualibus, ita nec decet cleri prelatos attemptare sibi guerras et huiusmodi temporalia, que mundi superbia et auaricia inducunt. Cap^m. x. Hic querit quod, exquo prelati scribunt et docent ea que sunt pacis, quomodo in contrarium ea que sunt belli procurant et operantur. Ad quam tamen questionem ipse subsequenter respondet. Cap^m. xi. Hic loquitur de prelatis illis, qui nomen sanctum sibi presumunt, apropriant tamen sibi terrena, nec aliis inde participando ex caritate subueniunt. Cap^m. xii. Hic loquitur de Simonia prelatorum, et qualiter hii delicati, dicentes se esse ecclesiam, aliis grauiora imponunt, et multociens de censura horribili laicos pro modico impetuose torquent et infestant. Cap^m. xiii. Hic loquitur qualiter prelatus non solum doctrina set etiam bonis actibus populo sibi commisso lucere deberet. Cap^m. xiiii. Hic loquitur qualiter signa Anticristi in Curia Romana precipue ex auaricia secundum quosdam apparuerunt. Cap^m. xv. Hic loquitur secundum commune dictum, qualiter[97] honores et non onera prelacie plures affectant, quo magis in ecclesia cessant virtutes, et vicia multipliciter accrescunt. Cap^m. xvi. Postquam dictum est de illis qui errant in statu prelacie, dicendum est de errore curatorum, qui sub prelatis constituti, parochiarum curas sub animarum suarum periculo admittentes, negligenter omittunt: et primo intendit dicere de curatis illis qui suas curas omittentes ad seruiendum magnatum curiis adherent. Cap^m. xvii. Hic loquitur de rectoribus illis, qui ab episcopo licentiati se fingunt ire scolas, vt sub nomine virtutis vicia corporalia frequentent. Cap^m. xviii. Hic loquitur de rectoribus illis, qui in curis residentes, curas tamen negligentes, venacionibus precipue et voluptatibus penitus intendunt.