Parce tuo jam, bruma ferox, ô parce furori, Pone animos; ô pacatae da spiritus aurae, Afflatu leniore gravem demulceat annum. Res certe et tempus meruit. Licet improbus Auster Saeviat, et rabido multum se murmure volvat; Imbriferis licet impatiens Notus ardeat alis; Hic tamen, hic certe, modo tu non, saeva, negares, Nec Notus impatiens jam, nec foret improbus Auster. Scilicet hoc decuit? dum nos tam lucida rerum Attollit series, adeo commune serenum Laetitiae vernisque animis micat alta voluptas; Jam torvas acies, jam squallida bella per auras Volvere, et hibernis annum corrumpere nimbis? Ah melius, quin luce novae reparata juventae Ipsa hodie vernaret hiems, pulchroque tumultu Purpureas properaret opes, effunderet omnes Laeta sinus, nitidumque diem fragrantibus horis Aeternum migrare velit, florumque beata Luxurie, tanta ô circum cunabula surgat, Excipiatque novos et molliter ambiat artus. Quippe venit, sacris iterum vagitibus ingens Aula sonat, venit en roseo decus addita fratri Blanda soror. Tibi se brevibus, tibi porrigit ulnis, Magne puer, facili tibi torquet hiantia risu Ora; tibi molles lacrymas et nobile murmur Temperat, inque tuo ponit se pendula collo. Tale decus juncto veluti sub stemmate cum quis Dat sociis lucere rosis sua lilia. Talis Fulget honos medio cum se duo sidera mundo Dulcibus intexunt radiis: nec dignior olim Flagrabat nitidae felix consortio formae, Tunc cum sidereos inter pulcherrima fratres Erubuit primum, et Laedaeo cortice rupto Tyndarida explicuit tenerae nova gaudia frontis. Sic socium ô miscete jubar, tu candide frater, Tuque serena soror. Sic ô date gaudia patri, Sic matri cumque ille olim subeuntibus annis, Ire inter proprios magna cervice triumphos. Egregius volet, atque sua se discere dextra; Te quoque tum pleno mulcebit sidere, et alto Flore tui dulcesque oculos maturior ignis Indole divina, et radiis intinget honoris. Tunc ô te quoties, nisi quod tu pulchrior illa, Esse suam Phœben fulsus jurabit Apollo; Tunc ô te quoties, nisi quod tu castior illa, Esse suam Venerem Mavors jurabit inanis. Felix, ah, et cui se non Mars, non aureus ipse Credet Apollo parem; tanta cui conjuge celsus In pulchros properare sinus, et carpere sacras Delicias oculosque tuos, tua basia solus Tum poterit dixisse sua; et se nectare tanto Dum probat esse Deum, superas contemnere mensas. TRANSLATION. ON THE BIRTHDAY OF THE PRINCESS MARY.