The following was also added, to furnish him with safe conduct throughout England, and to give him liberty to take up his abode in any place he chose. “Rex omnibus &c., salutem. Sciatis quod, ad instantiam Edmundi filii nostri carissimi, concedimus Aaroni, filio Vynes, Judæo, quod in quocunque burgo regni nostri voluerit, ubi alii Judæi habitant, morari possit pro voluntate sua; sine contradictione nostra, vel ballivorum nostrorum quorumcunque. Dum tamen tanquam bonus et fidelis Judæus se gerat et habeat, in eodem. In cujus, &c., T. R., apud Windsor, 30 die Octob.”――_Pat._ 55, H. 3, m. 29. U. The original act was copied by the author of the “Anglia Judaica” from a very ancient MS. in the Bodleian Library, which is the following:―― “Henricus, Dei Gratia, Rex Angliæ, &c. Dilectis et fidelibus Major et Vicecomitibus suis London. et omnibus ballivis et fidelibus suis, ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod, ad honorem Dei, et Universalis Ecclesiæ, ac emendationem, et utilitatem, terræ nostræ, et relevationem Christianorum, de damnis et gravaminibus, quæ sustinuerunt, occasione liberorum tenementorum, quæ Judæi regni nostri clamabant, habere in terris, tenementis, feodis, redditibus, et aliis tenuris: et ne nobis, sive communitati regni nostri, vel ipso regno, possit de cætero præjudicium generari: _Providimus, de consilio prælatorum, magnatum, et procerum, qui sunt de consilio nostro, ac etiam ordinavimus, et statuimus_, pro nobis, et hæredibus nostris quod nullus Judæus liberum tenementum habeat in maneriis, terris, tenementis, feodis, redditibus, vel tenuris, quibuscunque, per cartam, donum, feofamentum, confirmationem seu quamcunque aliam obligationem, vel quocunque alio modo. “Ita tamen quod domos suas, quas ipsimet inhabitant in civitatibus, burgis, seu aliis villis, inhabitent, de cætero, et eas habeant, sicut habere consueverint, temporibus, retroactis. Et etiam alias domos, quas locandas habent, licite locare possunt, Judæis tantum, et non Christianis. “Ita tamen quod non liceat Judæis nostris London. plures domos quam nunc habeant emere, sive quocunque alio modo perquirere, in civitate nostra London: per quod ecclesiæ parochiales ejusdem civitatis, vel rectores earundem, jacturam incurrant. Poterunt tamen eidem Judæi London. domos et ædificia sua, antiqua, prius diruta et destructa, reparare, et in statutum pristinum redigere, ad voluntatem suam. “_Providimus_ etiam, _et statuimus de eodem consilio nostro_, quod de domibus suis prædictis, inhabitandis, vel locandis, ut prædictum est, nullus Judæus implacitet, vel placitare possit, per brevia nostra originalia de cancellaria, sed tantum coram Justiciariis nostris, ad custodiam Judæorum assignatis, per brevia Judaismi consueta hactenus usitata.