si rogitas, quis sum, respondeo: te melior sum: tu vetus atque senex, ego tyro valens adulescens; tu sterilis truncus, ego fertilis arbor, opimus. si taceas, vetule, lucrum tibi quaeris enorme. TERENTIUS. quis tibi sensus inest? numquid melior me es? ... nunc, vetus atque senex quae fecero, fac adolescens. si bonus arbor ades, qua fertilitate redundas? cum sim truncus iners, fructu meliore redundo. PERSONA _secum_. nunc mihi vera sonat; set huic contraria dicam— quid magis instigas? quid talia dicere certas? haec sunt verba senum, qui cum post multa senescunt tempora, tunc mentes in se capiunt pueriles. TERENTIUS. hactenus antiquis sapiens venerandus ab annis inter et egregios ostentor et inter honestos. sed mihi felicem sapientis tollis honorem, qui mihi verba iacis et vis contendere verbis. PERSONA. si sapiens esses, non te mea verba cierent. o bone vir, sapiens ut stultum ferre libenter, obsecro, me sapias; tua me sapientia firmet. TERENTIUS. cur, furiose, tuis lacerasti carmina verbis? me retinet pietas, quin haec manus arma cerebro implicet ista tuo: pessumdare te miseresco. PERSONA _secum_. quam bene ridiculum mihi personat iste veternus.— te retinet pietas? nam fas est credere, credo. me, peto, ne tangas, ne sanguine tela putrescant. TERENTIUS. cur, rogo, me sequeris? cur me ludendo lacessis? [PERSONA.] sic fugit horrendum praecurrens damna leonem. [TERENTIUS.] vix ego pro superum teneor pietate deorum, ad tua colla meam graviter lentescere palmam. PERSONA. vae tibi, pone minas: nescis quem certe minaris. verba latrando, senex cum sis vetus, irrita profers. i, rogo, ne vapules et, quod minitare, reportes; nunc ego sum iuvenis: patiarne ego verba vetusti? TERENTIUS. o iuvenis, tumidae nimium ne crede iuventae: saepe superba cadunt, et humillima saepe resurgunt. o mihi si veteres essent in pectore vires, de te supplicium caperem quam grande nefandum. si mihi plura iacis et tali voce lacessis, p.... W REPRESENTATIONS OF MEDIAEVAL PLAYS [I have attempted to bring together, under a topographical arrangement, the records of such local plays of the mediaeval type as I am acquainted with. Probably the number could be increased by systematic search in local histories and transactions of learned societies. But my list is a good deal longer than those of L. T. Smith, _York Plays_, lxiv; Stoddard, 53; or Davidson, 219. For convenience I have also noted here a few records of Corpus Christi processions, and of folk ‘ridings’ and other institutions. The following index-table shows the geographical distribution of the plays. The names italicized are those of places where plays have been reported in error or are merely conjectural.] INDEX. BEDFORDSHIRE. Dunstable, page 366. BERKSHIRE. Abingdon, 337. Reading, 392. Windsor, 396. BUCKINGHAMSHIRE. Wycombe, 398.