(5) “Repertos in eodem castro, non considerata cujusquam generositate, usque ad octoginta duos et amplius digno condempnavit suspendio [rex].” _Contin. Gerv. Cant._, vol. ii. p. 114. (6) “In patibulis suspenduntur tam milites quam servientes, die Assumptionis Beatae Mariae Virginis, numero octoginta tres.” R. Coggeshall, p. 207. (7) “Omnes fere qui sponte ingressi in castello inventi sunt suspensi sunt in patibulis, in die videlicet Assumptionis Beatae Mariae, homines circiter octoginta.” _Ann. Wav._, a. 1224. (8) “Suspensi sunt xiv milites.” T. Wykes, a. 1220. (9) “Milites in manu domini regis et misericordia archiepiscopi et episcoporum se devotissime offerentes, sub tutela ecclesiae sicut crucesignati, et quia sub appellationis ad vos” (the Pope) “factae credebant defendi subsidio, in exercitum de castro prodierunt. Quibus in die Assumptionis dato cum ignominio absolutionis beneficio, idem Archiepiscopus cum episcopis Hugoni Lincolniensi, Jocelino Batoniensi et Radulfo Cicestrensi ad regem ingressus est ... ipsius regis adolescentiam ad indebitam provocans iracundiam, talia verba profudit: ‘Nos quidem ut nos decuit rigorem sumus ecclesiasticam executi; jam restat regem facere quod suum est.’ Cumque ad haec verba regis obstupesceret innocentia, et quaereret quid ad majestatem regiam pertineret, rursus idem archiepiscopus, non pater patriae sed tyrannus, ‘Justitiarium,’ inquit, ‘hujus dicti oportet esse interpretem, quia quid ad vos pertineat edocebit.’ Ne autem pro nihilo dictis comitatus esset episcopis, unus ex eis, videlicet Batoniensis, dixit: ‘Si suspensi fuissent qui capti fuerunt apud Biham, isti qui nunc capti sunt nullatenus castrum adversus nutum regium tenuissent.’ Postea vero apud regem altercatione suborta an exspectandi essent barones regni pro judicio faciendo, singuli qui aderant causa prandii ad propria tentoria secesserunt; ipsaque hora prandii milites, servientes, juvenes, cujuscunque conditionis quantaeque nobilitatis, ad numerum nonaginta vii, tam archiepiscopo quam dictis episcopis inspicientibus, in dedecus militiae et perpetuum regis opprobrium sunt suspensi.... Clamore autem tantae crudelitatis audito, aliqui de mensis propriis occurrentes de furcis et patibulis aliquos liberaverunt, qui tamen sub custodia adhuc detinentur.” _Quer. Falc._, pp. 267, 268.