& diœcesibus confessiones subditorum suorum confiteri sibi volentium audire liberè valeant, & huiusmodi confitentibus (prout secundùm Deum expedire cognouerint) pœnitentias imponere salutares, atque eisdem absolutionis beneficium impendere de licentia, gratia, & beneplacito eorundem: Ac deinde præfati Magistri, Priores, Prouinciales, & Ministri ordinum prædictorum eligere studeant personas sufficientes, idoneas, vita probatas, discretas, modestas, atque peritas, ad tam salubre ministerium et officium exequendum: quas sic ab ipsis electas repræsentent, vel faciant præsentari Prælatis, vt de eorum licentia, gratia, & beneplacito in ciuitatib. & dioecesibus eorundem huiusmodi personæ sic electæ confessiones confiteri sibi volentium audiant, imponant pœnitentias salutares, & beneficium absolutionis (in posterum) impendant, prout superiùs est expressum: extra ciuitates & diœceses, in quibus fuerint deputatæ, per quas eas volumus & non per prouincias deputari, confessiones nullatenus audituræ. Numerus autem personarum assumendarum ad huiusmodi officium exercendum esse debet, prout vniuersitas cleri & populi, ac multitudo vel paucitas exigit eorundem. Et si iidem Prælati petitam licentiam confessionum huiusmodi audiendarum concesserint: illam præfati Magistri, Ministri, & alij cum gratiarum recipiant actione, dictæque personæ sic electæ commissum sibi officium exequantur. Quòd si fortè iam dicti Prælati quenquam ex dictis fratribus præsentatis eisdem ad huiusmodi officium nollent habere, vel non ducerent admittendum: eo amoto, vel subtracto loco ipsius similiter eisdem præsentandus Prælatis possit, & debeat alius surrogari. Si verò iidem Prælati præfatis fratribus ad confessiones (vt præmittitur) audiendas electis, huiusmodi exhibere licentiam recusârint, nos ex nunc ipsis, vt confessiones sibi confiteri volentium liberè licitèque audire valeant, & eisdem pœnitentias imponere salutares, atque eisdem beneficium absolutionis impertiri, gratiosè concedimus de plenitudine Apostolicæ potestatis. Per huiusmodi autem concessionem nequaquam intendimus personis, seu fratribus ipsis ad id taliter deputatis, potestatem in hoc impendere ampliorem quàm in eo curatis vel parochialibus Sacerdotib. est à iure concessa: nisi forsan eis Ecclesiarum Prælati vberiorem in hac parte gratiam specialiter ducerent faciendam.” Pp. 184-190. (_Decret._ tom. iii. ed. 1600.) Page 345. v. 879. _But when the freare fell in the well,_ _He coud not syng himselfe therout_ _But by the helpe of Christyan Clout_] The name “_Cristian Clowte_” has occurred before in our author’s _Manerly Margery Mylk and Ale_, vol. i. 28. The story alluded to in this passage appears to be nearly the same as that which is related in a comparatively modern ballad, entitled, “_The Fryer Well-fitted: or, A Pretty Jest that once befel, How a Maid put a Fryer to cool in the Well. To a merry new Tune. Licens’d and Enter’d according to Order._” The Friar wishes to seduce the Maid;